Оби ҳайвони хуш буду ани лаъли лаб зон хўштрст

آب حیوان خوش بود و ان لعل لب زان خوشترست

Дар сафои он лаъли фош аз ҷавҳари ҷони хўштрст

در صفا آن لعل فاش از جوهر جان خوشترست

Дарҷи он дар даҳон шуд ҷони мо , дил хор хӯрд

درج آن در دهان شد جان ما، دل خار خورد

Аз ҳасади кон дар зи сад лؤлؤии Аммони хўштрст

از حسد کان در ز صد لؤلؤی عمان خوشترست

намехушаст аммо бошаки ҳамчуи марҷонам агар

می خوشست اما باشک همچو مرجانم اگر

Гӯшаи чашми афканди мараҷонаш аз он хўштрст

گوشه چشم افکند مرجانش از آن خوشترست

Сунбул ӯ хӯша афшонед ваа коФтоди азу

سنبل او خوشه افشانید وه کافتاد ازو

Дона ӣӣ бар доманаш каз дар ғалатони хўштрст

دانه یی بر دامنش کز در غلطان خوشترست

Он париваши зулф бар домони фурӯ афканда аст

آن پریوش زلف بر دامان فرو افکنده است

Сунбуласт онтраҳу сунбули бдомони хўштрст

سنبل است آنطره و سنبل بدامان خوشترست

Мағзи ҷӯй аз охири илми муҳаббат пӯст чист ?

مغز جوی از آخر علم محبت پوست چیست؟

Аинсхни аидли зи илми сад схндони хўштрст

اینسخن ایدل ز علم صد سخندان خوشترست

Маҳв шуд хӯни дили охир дар ду чашм аз барқи васл

محو شد خون دل آخر در دو چشم از برق وصل

Гарчи аз шамъи ҷамолаши дидаи гирёни хўштрст

گرچه از شمع جمالش دیده گریان خوشترست

Дар ҷафогар биҳдсти он чашми бории пеши мо

در جفا گر بیحدست آن چشم باری پیش ما

Ин ҷафо аз сад ҳазорон лутфу эҳсони хўштрст

این جفا از صد هزاران لطف و احسان خوشترست

Аз туфи дили ҷон буд дар мӯӣ ӯ сари соя аш

از تف دل جان بود در موی او سر سایه اش

Пеши он хуршеди рух каз моҳи тобони хўштрст

پیش آن خورشید رخ کز ماه تابان خوشترست

Аисбо хорӣ биор аз роҳ ӯ кони хори раҳ

ایصبا خاری بیار از راه او کان خار ره

Бар шикастаи дили зи сад гулзори ризвони хўштрст

بر شکسته دل ز صد گلزار رضوان خوشترست

Рӯз раҳмат шуд дигаргуни рехт аз доман чу дар

روز رحمت شد دگرگون ریخت از دامن چو در

Қатарҳо кон ҳар як аз чашм дар афшони хўштрст

قطرها کان هر یک از چشم در افشان خوشترست

Мехӯрд аз дасти ғами чашмами басии силии зи ишқ

میخورد از دست غم چشمم بسی سیلی ز عشق

То кунад пинҳони назар чун ишқи пинҳони хўштрст

تا کند پنهان نظر چون عشق پنهان خوشترست

Ҳасрати онсрў бепоёну чашм охир надид

حسرت آنسرو بی پایان و چشم آخر ندید

Нахли қади ёри худ каз срўбстони хўштрст

نخل قد یار خود کز سروبستان خوشترست

Пеши чашми он абрӯ ар миҳробии орад бар мадор

پیش چشم آن ابرو ار محرابی آرد بر مدار

Чашми азуи аҳлӣ ки ин аз куфру имони хўштрст

چشم ازو اهلی که این از کفر و ایمان خوشترست