Узрои бҷФо агар кашад Вомиқ ро

عذرا بجفا اگر کشد وامق را

Ҷон нест дареғи ошиқи содиқ ро

جان نیست دریغ عاشق صادق را

Гӯи ёри зи ошиқони вафои ҷӯии басар

گو یار ز عاشقان وفا جوی بسر

Кони худ ба сари найза буд ошиқ ро

کان خود به سر نیزه بود عاشق را