Ҳар чанд лаби ту шарбати нӯш буд

هر چند لب تو شربت نوش بود

Хомаши зи талаби ошиқи мадҳуш буд

خامش ز طلب عاشق مدهوش بود

Чун хаста на дарди худ шиносад на даво

چون خسته نه درد خود شناسد نه دوا

Дар пеши табиб ба ки хомӯш буд

در پیش طبیب به که خاموش بود