Сад ошиқ агар куштаи зи бедод буд

صد عاشق اگر کشته ز بیداد بود

Маъшуқа чу сарв аз ҳамаи озод буд

معشوقه چو سرو از همه آزاد بود

Фарёд ки ман чун шамъӣ аз оташи оҳ

فریاد که من چون شمعی از آتش آه

Мисўзму пеши глрхони бод буд

میسوزم و پیش گلرخان باد بود