Гар дӯсти насиб мо накардаст фироқ

گر دوست نصیب ما نکردست فراغ

Мо низ чу шамъ дил ниҳодем ба доғ

ما نیز چو شمع دل نهادیم به داغ

Аидл чу чароғи сари макаши зоташи ғам

ایدل چو چراغ سر مکش زاتش غم

Аз сӯзу гудози чора аш нест чароғ

از سوز و گداز چاره اش نیست چراغ