Аҳлӣ ки мурӣди ту буд пери фалак

اهلی که مرید تو بود پیر فلک

Шогирди ғами ту гашту устоди малик

شاگرد غم تو گشت و استاد ملک

Гуё сухан ӯ намакӣ ёфта аст

گویا سخن او نمکی یافته است

Аз чошнии лаъли ту эй кони намак

از چاشنی لعل تو ای کان نمک