Бо рӯй ту коби зиндагӣ аз софӣаст

با روی تو کآب زندگی از صافیست

Гар ҷилва кунад моҳи зи нои ансоФист

گر جلوه کند ماه ز نا انصافیست

Бо шамъи рахт чаҳ ҳоҷат хуршедаст

با شمع رخت چه حاجت خورشیدست

Кин хонаи тангро чароғӣ кофӣаст

کاین خانه تنگ را چراغی کافیست