Зон рӯз ки об ва гул сириштанд маро

زان روز که آب و گل سرشتند مرا

Дар дили ҳамаи тухм меҳр киштанд маро

در دل همه تخم مهر کشتند مرا

Саргашта аз муҳим ки хуршеду хон

سرگشته از مهم که خورشید و خان

Икрўзи баҳоли худ нҳштнди маро

یکروز بحال خود نهشتند مرا