Боз бар авҷ сухан тозам ва мавҷӣ бизанам

باز بر اوج سخن تازم و موجی بزنم

Зонка чун абри гронбори дафин аданам

زانکه چون ابر گرانبار دفین عدنم

Гарчи Рахшам брмидаҳаст дар ин паҳнаи малик

گرچه رخشم برمیده است در این پهنه ملک

Шоҳ донад ки ба майдони ҳунари Таҳамтанам

شاه داند که به میدان هنر تهمتنم

Чист дар ҷайбу сари остӣу ҳиммати ман

چیست در جیب و سر آستی و همت من

Ва сама ӣ шому сипеди об саҳаргаҳ назанам

و سمه ی شام و سپید آب سحرگه نزنم

Зумурради чарх музаввар шуду дурдона буд

زُمرُد چرخ مزور شد و دردانه بود

То боём намуданд айёри суханам

تا بایام نمودند عیار سخنم

Даҳр бе мояи бузад кардан ман маъзӯр аст

دهر بی مایه بزد کردن من معذور است

Каш вафо менакунад кӣса ба самани саманам

کش وفا می نکند کیسه به ثمن ثمنم

Рифъати нутқ , маро аз дар ду нон бинишонад

رفعت نطق، مرا از در دو نان بنشاند

То сухани ҷуз ки ба пиромни худ бар на танам

تا سخن جز که به پیرامن خود بر نه تنم

Рост чун карами кажам каз паии зиндони бадан

راست چون کرم کژم کز پی زندان بدن

Ҳар замони силсила ӣ тозаи бзоиди даҳанам

هر زمان سلسله ی تازه بزاید دهنم

Пар бихӯраст димоғи фалаки миҷмараи шакл

پر بخور است دماغ فلک مجمره شکل

То ҳамеи сӯзади олами бшрори мҳнм

تا همی سوزد عالم بشرار محنم

Ҳамчуи хуршеди бшоҳии зи каллаи тоҷи нуҳум

همچو خورشید بشاهی ز کله تاج نهم

На арӯсам ки бшби турраи баҳам дар шиканам

نه عروسم که بشب طره بهم در شکنم

Зулаи худ бунаами пеш ва ҳам гӯши бҳлқ

زله خود بنهم پیش و هم گوش بحلق

Гули он торам шаш кӯша ба таҳқиқи манам

گل آن طارم شش کوشه به تحقیق منم

Баданами заъф пазираст чаро , зонка чу шамъ

بدنم ضعف پذیر است چرا، زانکه چو شمع

Ҷони софӣ шуда аз туфи риёзати баданам

جان صافی شده از تف ریاضت بدنم

Кӣ наад бар сари ман бӯсаи лаб , ғунчаи бахт

کی نهد بر سر من بوسه لب، غنچه بخت

Зонка чун сару бболои сухани баси кшнм

زانکه چون سر و ببالای سخن بس کشنم

эй аҷаби об ва ҳавойӣаст дар иқлӣми ҳунар

ای عجب آب و هوائی است در اقلیم هنر

Ки ба бустони тамаъ хор кунад Настаранам

که به بستان طمع خار کند نسترنم

Чархи дулобӣ , афканда чу Юсуф дар чоҳ

چرخ دولابی، افکنده چو یوسف در چاه

Ҳар насимӣ ки вазади знклаҳи перҳанам

هر نسیمی که وزد زنکله پیرهنم

Теғи пешонӣами айём лақаб дода ба нутқ

تیغ پیشانیم ایام لقب داده به نطق

Зонка дар пардаи дарии пели баёни каркаданам

زانکه در پرده دری پیل بیان کرکدنم

Қаҳри борӣки дилонро нкшми ҳеҷ сбол

قهر باریک دلان را نکشم هیچ سبال

То чу хуршеди ҳам андари ҳдқ худ назанам

تا چو خورشید هم اندر حدق خود نزنم

Масканами қоф қаноат шуд ва чун анқо зонк

مسکنم قاف قناعت شد و چون عنقا زانک

Нест мурғӣ ки дар ин домгаҳ омад шиканам

نیست مرغی که در این دامگه آمد شکنم

эй дариғо ки чу гули умри сабк хез бирафт

ای دریغا که چو گل عمر سبک خیز برفت

Ки нахандид зи иқболи гулӣ дар чаманам

که نخندید ز اقبال گلی در چمنم

Перҳан дар нҳдми чархи камони шакл чу тир

پیرهن در نهدم چرخ کمان شکل چو تیر

Тир чун Юсуфии ӣии гашти зи дарси Фтнм

تیر چون یوسفی ئی گشت ز درس فطنم

Ки дар ин ғусса намирам аҷабӣ меояд

که در این غصه نمیرم عجبی میآید

Иълми аллоҳ ки ман дар аҷаб аз зистанам

یعلم الله که من در عجب از زیستنم

Кӯрии чашм кабӯдаст ки нодида кунад

کوری چشم کبود است که نادیده کند

Сари алФқри гувоҳ аз сафаҳоти ълнм

سرّ الفقر گواه از صفحات علنم

Оби нохӯрда дар ин баргаи нилӯфари гаван

آب ناخورده در این برگه نیلوفر گون

Ҳамчуи нилӯфар то ҳалқ чаро дар кафанам

همچو نیلوفر تا حلق چرا در کفنم

Рӯй парвоз наме байнам аз ин тнки қафас

روی پرواز نمی بینم از این تنک قفس

Ки замини вори фурӯи басти бқиди змнм

که زمین وار فرو بست بقید زمنم

Ҳам зи худ ваҷҳ кунам ротбаҳ ӣ ризқ чу шамъ

هم ز خود وجه کنم راتبه ی رزق چو شمع

То бидон шаб ки баради марги сари андари локинам

تا بدان شب که برد مرگ سر اندر لکنم

Дар паии ман чаҳ фитодааст фалаки ҳеҷ мгир

در پی من چه فتاده است فلک هیچ مگیر

Ман на бардошта хусрав душман фиканам ?

من نه برداشته خسرو دشمن فکنم؟

Фахри дайни шоҳи адуи банди ълоءолдўлаҳ

فخر دین شاه عدو بند علاءالدوله

Онкӣ мастанд зи ҷоми карамаши ҷону танам

آنکه مست اند ز جام کرمش جان و تنم

Он ҳасани асл ки дар мдҳтш аз чеҳра ӣ нутқ

آن حسن اصل که در مدحتش از چهره ی نطق

Ақл беҲамза ӣ тафзил нахонд ҳасанам

عقل بی حمزه ی تفضیل نخواند حسنم

Он аҷами бахши ърбшоаҳ ки дод ахтари саъд

آن عجم بخش عربشاه که داد اختر سعد

Бар дар ӯ чу саодати бғломии ватанам

بر در او چو سعادت بغلامی وطنم

Домани хизмат ӯ чуст гирифтааст чу бахт

دامن خدمت او چست گرفته است چو بخت

Дасти ваҳшат ки сутун буд бзири зқнм

دست وحشت که ستون بود بزیر ذقنم

Дар рикоб чу ҳилолаши дувум ар моҳ шавам

در رکاب چو هلالش دوم ار ماه شوم

То шавад бар дар бахти анҷуми саъди анҷуманам

تا شود بر در بخت انجم سعد انجمنم

Хсрўо , сусти сухани микндми сахтии айш

خسروا، سست سخن میکندم سختی عیش

Чаҳ аҷаб рахна шавад теғ чу бар санги занам

چه عجب رخنه شود تیغ چو بر سنگ زنم

Пер гаштам биҷӯоне , канаам чист ҷузи онк

پیر گشتم بجوانی، کنهم چیست جز آنک

Гулшани мадҳи туро хуши суханӣ чун саманам

گلشن مدح تو را خوش سخنی چون سمنم

Пер онаст , ки теғи рамазон аз сафро

پیر آن است، که تیغ رمضان از صفرا

Ҳамаи андоми маро Зуҳра кунад чун сФнм

همه اندام مرا زهره کند چون سفنم

Дики ман бар сари оташи надиҳади шоҳи сиёҳ

دیک من بر سر آتش ندهد شاه سیاه

Моҳи ин хаймаи пирӯзаи зи дӯди ҳузнам

ماه این خیمه پیروزه ز دود حزنم

Ашки ман чун намаки об шуда бар шуъла

اشک من چون نمک آب شده بر شعله

Мижа дар паҳлавии тайёр ба мизроби занам

مژه در پهلوی طیار به مضراب زنم

Гар аз ин ваҷҳ хӯрам мурғи мсмн на аҷаб

گر از این وجه خورم مرغ مسمن نه عجب

Дидаи ҳам сари бунаад бар сари коми даҳанам

دیده هم سر بنهد بر سر کام دهنم

Не , макун шоҳо , дарёб кигар кушта шавам

نی، مکن شاها، دریاب که گر کشته شوم

Бар наёяд ҳамаи олам ба баҳоии саманам

بر نیاید همه عالم به بهای ثمنم

Ҳамаи сармояи хуршед , биҷӯад ту супурд

همه سرمایه خورشید، بجود تو سپرد

Кон ва , ин расм напаз рафт ки номؤтмнм

کان و، این رسم نپز رفت که نامؤتمنم

Гуфт ман низ бхдмти расмӣ лек ӣнҷо

گفت من نیز بخدمت رسمی لیک اینجا

Дар кафи ҳукм ту кардааст ҷаҳони мртҳнм

در کف حکم تو کرده است جهان مرتهنم

Мапаснд онкӣ шикоят равад аз бахти маро

مپسند آنکه شکایت رود از بخت مرا

Булбулам , хираи мФрмоӣ ба айби зағанам

بلبلم، خیره مفرمای به عیب زغنم

То нгўӣӣ ки чаҳ бодати зи маъонии бдъо

تا نگوئی که چه بادت ز معانی بدعا

Зонка нохоста додааст ҳамаи зўолмннм

زانکه ناخواسته داده است همه ذوالمننم

Лоф бемаънӣ дар шеър фаровон зада анд

لاف بی معنی در شعر فراوان زده اند

Ман чу маънӣ бинмудам сазад , ар лофи занам

من چو معنی بنمودم سزد، ار لاف زنم

Руста нутқ нагаштам ҳамаро санг кам аст

رسته نطق نگشتم همه را سنگ کم است

Манам он кас ки дар ин қавм тамомаст , манам

منم آن کس که در این قوم تمام است، منم