ё раби ин ман , ғариб кам хатарам

هرغم که دهد عشق تو من خار ندارم

Ки чу бахт андар омадӣ , здрм

بی تو علم الله که جز این کار ندارم

Ха , ту , ёрии зхўби хўбтрӣ

دور از شب زلفین تو مرگ دل من باد

Вои ман , каз ғамати зи бади бтрм

آن روز، که‌ش از درد تو، تیمار ندارم

Ҳамаи тани чашм агарчӣ чун наргис

از عشق تو خوارم، نه که خود عزم من آنست

Дар гули ориз ту ме нагарм

من خواری عشق تو، چنین خوار ندارم

Ҳам зи худ боварам ҳаме накунад

از دیده چه شک باشد، اگر خون نفشانم

Хабарат ҳаст , сахт бе хабарам

وز ناله چه عذر آرم اگر، زار ندارم

Рости хоҳӣ , назораи рухи ту

گوئی که زر خشک همی با مر داری

Бибаред аз вуҷӯди худ назарам

برگشتم از این یارب زنهار ندارم

Май намояд ки бахт бедор аст

هان روی چو زر خواهی هان سنگ و ترازو

То ман хираи сар , бихоб дирам

در کیسه نه زین باری بسیار ندارم

Камарӣ бар на бастаам май байн

بل تا چو کمر دست در آرم به میانت

Ки бқомт , чу ҳалқау камарам

من نیز مسلمانم و زنار ندارم

Шарҳи ин қиссаи боз ман бидиҳам

گفتی که اثیرا قدر این کار نداری

Ки чаҳ оварда ҳиҷри ту басарам

گر راست همی خواهی نهمار ندارم