Ҳангоми онкии гули дамад аз хоки бӯстон

هنگام آنکه گل دمد از خاک بوستان

Рафт он гули шукуфта ва дар хок шуд ниҳон

رفت آن گل شکفته و در خاک شد نهان

Ҳангоми онкии шохи шаҷар нам кашад зи абр

هنگام آنکه شاخ شجر نم کشد ز ابر

Беоб монад наргиси он тозаи бӯстон

بی آب ماند نرگس آن تازه بوستان

Бо ҷоми бода дар ватани имрӯз бар фурӯз

با جام باده در وطن امروز برفروز

Он гавҳарӣ ки ҳаст мадад дар сафои ҷон

آن گوهری که هست مدد در صفای جان

Қади баланд ӯ ба мисли мисли норван

قد بلند او به مَثَل مِثل نارون

Ранги аҷиб ӯ ба сифати ранги нордон

رنگ عجیب او به صفت رنگ ناردان

Бегона аз ситораи валикини ситораи бор

بیگانه از ستاره ولیکن ستاره بار

Бебаҳра аз ақиқи валикини ақиқи сон

بی بهره از عقیق ولیکن عقیق سان

Рахшон тараст пайкараш аз ҷинси офтоб

رخشان‌تر است پیکرش از جنس آفتاب

Печон тараст қолабаш аз шохи хайзарон

پیچان‌تر است قالبش از شاخ خیزران

Дар гӯш ӯ зи гавҳар чархаст гӯшвор

در گوش او ز گوهرِ چرخ است گوشوار

Бар фарқ ӯ з машк сиёҳаст тилсон

بر فرق او ز مشک سیاهست طیلسان

Шингарфро ба гӯнаи далели муайяни сет

شنگرف را به گونه دلیل معین است

Лекини ҳамеи намояди зангори азўдхон

لیکن همی نماید زنگار ازو دخان

Чун хотири Карими сафои андрўи падед

چون خاطر کریم صفا اندرو پدید

Чун ҳиммати баланди ҷаводии дарави аён

چون همت بلند جوادی درو عیان

Чун бар замини зи пайкари худ соя афганд

چون بر زمین ز پیکر خود سایه افگند

Сӯии сипеҳри пашша ӣ заррин шавад равон

سوی سپهر پشهٔ زرین شود روان

Нуқсон куҷо расад ба табоиъи зи рӯзгор ?

نقصان کجا رسد به طبایع ز روزگار؟

То ӯст бар сипоҳи табоиъи хдоигон

تا اوست بر سپاه طبایع خدایگان