Гар абр ба ҷӯади хештанро чу ту хонд

گر ابر به جود خویشتن را چو تو خواند

Фарроши ту буд ӯ ҳамеи гирди нишонд

فراش تو بود او همی‌گرد نشاند

Ҳар чанд басӣ гуҳар пароканд ва фишонд

هر چند بسی‌ گهر پراکند و فشاند

Охир гуҳараш намонад ва бекор бимонад

آخر گهرش نماند و بی‌کار بماند