Рояти ҳасани ту аз маи бргзшт

رایت حسن تو از مه برگذشت

Бо ман ин ҷаври ту аз ҳад даргузашт

با من این جور تو از حد درگذشت

Оташи ҳиҷри туами хуш хуш бсухт

آتش هجر توام خوش خوش بسوخت

Оби андӯҳи туам аз сари гузашт

آب اندوه توام از سر گذشت

Нагзарад бар ҳеҷ кас аз ошиқон

نگذرد بر هیچ کس از عاشقان

Ончи дӯш аз ишқ бар чокари гузашт

آنچ دوش از عشق بر چاکر گذشت

Гиряи ман шӯр дар олам фиканд

گریهٔ من شور در عالم فکند

Нолаи ман аз фалаки бартари гузашт

نالهٔ من از فلک برتر گذشت

Дӯш боз омад хаёлати пеши ман

دوش باز آمد خیالت پیش من

Ҳоли ман чун дид аз ман даргузашт

حال من چون دید از من درگذشت

Дидаам дар пой ӯ гавҳар фишонд

دیده‌ام در پای او گوهر فشاند

То чу мебигузашт бар гавҳари гузашт

تا چو می‌بگذشت بر گوهر گذشت

Даргузашт ашки ман аз ёқӯти сурх

درگذشت اشک من از یاقوت سرخ

Гарчи дар зардии рухам аз зари гузашт

گرچه در زردی رخم از زر گذشت

Пояи ҳасанат ба ҳар шаҳрӣ расед

پایهٔ حسنت به هر شهری رسید

Лашкари ишқат ба ҳар кишвари гузашт

لشکر عشقت به هر کشور گذشت