Ҷаҳони з рафтани мўдўди шаҳи мўӣиди дайн

جهان ز رفتن مودود شه موئید دین

Ба мо намӯд мизоҷ ва ба мо намӯд сиришт

به ما نمود مزاج و به ما نمود سرشت

Ҷаридаи исти ниҳоди сияҳи сипеди ҷаҳон

جریده‌ایست نهاد سیه سپید جهان

Ки рӯзгори дарави ҷузи қазоӣ бад нанавишт

که روزگار درو جز قضای بد ننوشت

Чаҳ суд аз онкӣ аз ин пеш хусравон карданд

چه سود از آنکه از این پیش خسروان کردند

Зрзмгоаҳи қиёмат ба базмгоҳи биҳишт

زرزمگاه قیامت به بزمگاه بهشت

Чу оқибати ҳамаро то ба санҷари андари Марв

چو عاقبت همه را تا به سنجر اندر مرو

Шудаст бистари хок ва шудаст болини хишт

شدست بستر خاک و شدست بالین خشت

Кадоми ҷон ки қазоаш аз варои чархи набард

کدام جان که قضاش از ورای چرخ نبرد

Кадоми тан ки фаноаш аз фурӯд хок наҳашт

کدام تن که فناش از فرود خاک نهشت

Бигӯ ки хӯшаи осонӣ аз куҷои чинам

بگو که خوشه آسانی از کجا چینم

Ки гови чарх аз ин тухму бех ҳеҷ накишт

که گاو چرخ از این تخم و بیخ هیچ نکشت

Бигӯ ки ҷомаи осоиш аз куҷои пӯшам

بگو که جامهٔ آسایش از کجا پوشم

Чу дӯки Зуҳра аз ин торўпўд ҳеҷ нарашт

چو دوک زهره از این تاروپود هیچ نرشت

Мусофирони бақоро чу нест рӯй мақом

مسافران بقا را چو نیست روی مقام

Дурузаи манзилу оромгаҳ чаҳ хуб ва чаҳ зишт

دوروزه منزل و آرامگه چه خوب و چه زشت

Худои Носири дайнро бузург иҷроӣ дод

خدای ناصر دین را بزرگ اجرای داد

Ки даҳри хиради бисотии зи малик дар нанавишт

که دهر خرد بساطی ز ملک در ننوشت