Як чанд рӯзгор на аз роҳи мкрмт

یک چند روزگار نه از راه مکرمت

Бар мо дарии зи неъмати гетии кушода буд

بر ما دری ز نعمت گیتی گشاده بود

Чун чизи андакӣ ба ҳам афтод бози барад

چون چیز اندکی به هم افتاد باز برد

Гуфтӣ ки назд мо ба амонати ниҳода буд

گفتی که نزد ما به امانت نهاده بود

Вомрўз ҳарки гуядам он ним сирватӣ

وامروز هرکه گویدم آن نیم ثروتی

Каз модари замона ба тадриҷи зода буд

کز مادر زمانه به تدریج زاده بود

Чун бо ту нест гӯямаш он бозхости зуд

چون با تو نیست گویمش آن بازخواست زود

Гӯйидиҳанда аз сар ҷўдӣ надода буд

گویی دهنده از سر جودی نداده بود

Гардун чу саг ба фазлаи худ бозгашт кард

گردون چو سگ به فضلهٔ خود بازگشت کرد

Бечора ӯ ки кораш бо ин фитода буд

بیچاره او که کارش با این فتاده بود