эй шоҳи зи нақдҳо ки бошад

ای شاه ز نقدها که باشد

Дар кӣсаи субҳу шоми мавҷӯд

در کیسهٔ صبح و شام موجود

Дар кӣсаи умр анварӣ нест

در کیسهٔ عمر انوری نیست

Алои нафасии се чори маъдӯд

الا نفسی سه چار معدود

Ваон низ ба банду меҳр ӯ нест

وان نیز به بند و مهر او نیست

То харҷ кунад чу нақди маъҳуд

تا خرج کند چو نقد معهود

Гирам ки яке ду зон бдздд

گیرم که یکی دو زان بدزدد

То рой фалак расад ба мақсӯд

تا رای فلک رسد به مقصود

Неи дасти тасарруфаши бибаранд

نی دست تصرفش ببرند

Венаи оқибатӣ буд на Маҳмӯд

وین عاقبتی بود نه محمود

Онгаҳ чаҳ занад чу даст набӯд

آنگه چه زند چو دست نبود

Дар домани ҷусту ҷӯии маъбуд

در دامن جست و جوی معبود

Доне ки чу ҳоли банда ин аст

دانی که چو حال بنده این است

эй унсури адлу раҳмату ҷӯад

ای عنصر عدل و رحمت و جود

Шаби хуш бодяш кун ба куллӣ

شب خوش بادیش کن به کلی

На шоир ва шеър ҳаст мафқуд

نه شاعر و شعر هست مفقود

эй то ба абади шаби тмнит

ای تا به ابد شب تمنیت

Обистани рӯзҳои масъӯд

آبستن روزهای مسعود