эй бадеъ алзмон биё ва бибин
ای بدیعالزمان بیا و ببین
Ки зи бидъати ҷаҳон чаҳ ме зояд
که ز بدعت جهان چه میزاید
Дӯстонро ба ранҷ бигзорӣ
دوستان را به رنج بگذاری
То фалакашон ба ғами бФрсоид
تا فلکشان به غم بفرساید
Ман бад-ӣн дӯстӣ шудам розӣ
من بدین دوستی شدم راضی
Ки турои ин чунин ҳаме бояд
که ترا این چنین همی باید
Гарчи дар меҳнатии Фтодстм
گرچه در محنتی فتادستم
Ки дил аз дида май биполояд
که دل از دیده میبپالاید
Ба сари ту ки ҳеҷ лаҳзаи дилам
به سر تو که هیچ لحظه دلم
Аз тақозоӣ ту наёсоед
از تقاضای تو نیاساید
Ба дирам ҳар ки дасти боз наад
به درم هر که دست باز نهد
Гӯям ин бор ӯ ҳаме ояд
گویم این بار او همی آید
Ту зи ман фориғу дилами шабу рӯз
تو ز من فارغ و دلم شب و روز
Чашм бар дар туро ҳаме поед
چشم بر در ترا همی پاید
Худ ба аз ақли ҳеҷ муфтӣ нест
خود به از عقل هیچ مفتی نیست
Зонка ӯ ҷуз ба адли нгроид
زانکه او جز به عدل نگراید
Қисса бо ӯ бигӯӣ тоти барин
قصه با او بگوی تات برین
Бнкўҳд агарат наситояд
بنکوهد اگرت نستاید
Ин надонам чаҳ гӯямат чу фалак
این ندانم چه گویمت چو فلک
Поем аз банд боз накушояд
پایم از بند باز نگشاید
Бо сар ва рӯйу риши ту чаҳ кунам
با سر و روی و ریش تو چه کنم
Раҳмати ту кунун ҳаме бояд
رحمت تو کنون همی باید
Коҳинами пушти пой май дузад
کاهنم پشت پای میدوزد
ВоФтми пушт даст ме хоед
وافتم پشت دست میخاید
Ин ду битк агарчӣ таййибат рафт
این دو بیتک اگرچه طیبت رفت
То дигар сӯратят нанамояд
تا دگر صورتیت ننماید
Гар бад-ӣни хўшдлӣу озодӣ
گر بدین خوشدلی و آزادی
Худ дилам ъзрҳот фармоед
خود دلم عذرهات فرماید
Варна бози андари остинам на
ورنه باز اندر آستینم نه
Гар ҳамеи доманати бёлоид
گر همی دامنت بیالاید
Ҷад беҳазл зиракон гӯйанд
جد بیهزل زیرکان گویند
Ҷон бакоҳад маломат афзоед
جان بکاهد ملامت افزاید
Таънаи душманон гзоиндаҳ аст
طعنهٔ دشمنان گزاینده است
Таййибати дӯстони бнгзоид
طیبت دوستان بنگزاید
Пўстинм макун ки аз ғаму дард
پوستینم مکن که از غم و درد
Фалаками пӯст май бпироид
فلکم پوست میبپیراید
Осиёи сипеҳри давр аз ту
آسیای سپهر دور از تو
Ҳар шабами устихон ҳаме сояд
هر شبم استخوان همی ساید
Акси ашку рухам чу субҳу шафақ
عکس اشک و رخم چو صبح و شفق
Сақфи гардун ҳаме биорояд
سقف گردون همی بیاراید
Нолҳоиӣ кунам чунонкӣ ба меҳр
نالهایی کنم چنانکه به مهر
Санг бар ҳол ман бибахшоед
سنگ بر حال من ببخشاید
Дастам акнӯн ҷуз он надорад кор
دستم اکنون جز آن ندارد کار
Каз рухами ранг ашк бизадойад
کز رخم رنگ اشک بزداید
Кил ғам шуд дилам ки чархи бадв
کیل غم شد دلم که چرخ بدو
Умрҳо шодеи нпимоид
عمرها شادیی نپیماید
Дар умрами фалак ба дасти аҷал
در عمرم فلک به دست اجل
намебитарсам ки гули брондоид
میبترسم که گل برانداید
Чаҳ кунам то бало карона кунад
چه کنم تا بلا کرانه کند
ё маро аз миёна бирабоед
یا مرا از میانه برباید