Рӯзии писарӣ бо падари хеш чунин гуфт

روزی پسری با پدر خویش چنین گفت

Кони мардаки бозорӣ аз он зарқ чаҳ ҷӯяд

کان مردک بازاری از آن زرق چه جوید

Гуфто чаҳ тафаҳҳус кунӣ аҳволи гуруҳе

گفتا چه تفحص کنی احوال گروهی

Каз ганди тамаъашони саги сайёди набавӣад

کز گند طمعشان سگ صیاد نبوید

Оқил ба чунон тайифаи дуни нгроид

عاقل به چنان طایفهٔ دون نگراید

Мардум ба сӯии мзблаҳ ва ҷиФаҳ напуед

مردم به سوی مزبله و جیفه نپوید

Бозори яке мазраъа тухм фасодаст

بازار یکی مزرعهٔ تخم فسادست

Зон тухм дар он хок чаҳ пошӣ ки чаҳ равед

زان تخم در آن خاک چه پاشی که چه روید

Умед макун ростӣ аз пушти бунафша

امید مکن راستی از پشت بنفشه

То рӯй ту чун лола ба хуноба нашавед

تا روی تو چون لاله به خونابه نشوید

Қавлӣ набӯд росттар аз қавли шаҳодат

قولی نبود راست‌تر از قول شهادت

Зон дар ҳамаи бозори яке рост нагӯяд

زان در همه بازار یکی راست نگوید