Агар ба ранҷ надорад аҷали наҷиби аддӣн

اگر به رنج ندارد اجل نجیب‌الدین

Ки ҳеҷ ранҷ мабодаш зи олами бдкиш

که هیچ رنج مبادش ز عالم بدکیش

Ба порае сияҳӣ бар серум наад миннат

به پاره‌ای سیهی بر سرم نهد منت

Ба шарти онкӣ дигар дардисар наёрам беш

به شرط آنکه دگر دردسر نیارم بیش

Ба вақти хондани ин қитъа донам ин маънӣ

به وقت خواندن این قطعه دانم این معنی

Ба гӯшаи дил ӯ бугзарад ки эй дарвеш

به گوشهٔ دل او بگذرد که ای درویش

Дили ман аз сияҳӣ додан ту сайр омад

دل من از سیهی دادن تو سیر آمد

Дили ту сайр нагашт аз спидкории хеш

دل تو سیر نگشت از سپیدکاری خویش