эй камоли замони биё ва бибин

ای کمال زمان بیا و ببین

Ки зи ишқат чигуна май сӯзам

که ز عشقت چگونه می‌سوزم

Бо баҳор рахт тавонад гуфт

با بهار رخت تواند گفت

Шаби илдокаҳи рӯзи наврӯзам

شب یلداکه روز نوروزم

Дар фироқи рух чу хуршедат

در فراق رخ چو خورشیدت

Равшаноӣ намедиҳад рӯзам

روشنایی نمی‌دهد روزم

Кӣсае додем дар ин шабҳо

کیسه‌ای دادیم در این شبها

Ки ҳамеи вом суҳбат андӯзам

که همی وام صحبت اندوزم

Рӯзҳо рафт ва ман наме донам

روزها رفت و من نمی‌دانم

Ки бар он кӣсаи кӣсае дузам

که بر آن کیسه کیسه‌ای دوزم

Ёрб аз кордӣ буд бо он

یارب از کاردی بود با آن

Ки бидон кини душманон тузам

که بدان کین دشمنان توزم

Сар чу сарв аз нишоти бФрозм

سر چو سرو از نشاط بفرازم

Рухи зи шодӣ чу гул барафрӯзам

رخ ز شادی چو گل برافروزم

Вагар ин кор ҳаст беҳуда

وگر این کار هست بیهوده

Тани зани онгоҳи косаи юзам

تن زن آنگاه کاسهٔ یوزم

Соя бар кори ин сухани мФкн

سایه بر کار این سخن مفکن

Зонка чун соя бар ту омӯзам

زانکه چون سایه بر تو آموزم