Фахри дайн як илтимосаст аз туам

فخر دین یک التماسست از توام

Рӯзҳо шуд то ҳаме пинҳон кунам

روزها شد تا همی پنهان کنم

Хурда акнӯн дар миён хоҳам ниҳод

خرده اکنون در میان خواهم نهاد

Бар ту ва бар хештан осон кунам

بر تو و بر خویشتن آسان کنم

Кбшкии дорӣ агар бахше ба ман

کبشکی داری اگر بخشی به من

Хештан дар пеши ту қурбон кунам

خویشتن در پیش تو قربان کنم

Шукрҳои он кунам вонгоаҳ чаҳ

شکرهای آن کنم وانگاه چه

То ба кӣ то коӣнои ман кон кунам

تا به کی تا کائنا من کان کنم

Вар бифармое ки дандон баркашам

ور بفرمایی که دندان برکشم

Саҳл бошад баркашам фармон кунам

سهل باشد برکشم فرمان کنم

Бар миёнамгар маъаад набӯд хилол

بر میانم گر معد نبود خلال

Чӯбакӣ ёбам ки дар дандон кунам

چوبکی یابم که در دندان کنم

Лек аз ин пас дар миёни дӯстонат

لیک از این پس در میان دوستانت

Баси мусовӣ каз барои он кунам

بس مساوی کز برای آن کنم

Чизҳое гӯямат ҳқо ки саг

چیزهایی گویمت حقا که سگ

Нони набавӣад низ агар бар нон кунам

نان نبوید نیز اگر بر نان کنم