Хоҷаи Исфандиёр май доне

خواجه اسفندیار می‌دانی

Ки ба ранҷами зи чархи рӯйин тан

که به رنجم ز چرخ رویین تن

Ман на Суҳробам ва вале бо ман

من نه سهرابم و ولی با من

Рустамӣ мекунад маи баҳман

رستمی می‌کند مه بهمن

Хиради золро бпрсидм

خرد زال را بپرسیدم

Ҳолатамро чаҳ ҳилтст ва чаҳ фан

حالتم را چه حیلتست و چه فن

Гуфт афросйоби вақти шӯй

گفت افراسیاب وقت شوی

Гар ба дастоварӣ аз он ду се ман

گر به دست آوری از آن دو سه من

Бодае чун дами Сиёвушон

باده‌ای چون دم سیاووشان

Сурх на тира чун чаҳ бежан

سرخ نه تیره چون چه بیژن

Гар фиристӣ туе Фаридунам

گر فرستی تویی فریدونم

Варна рӯзии нъўзболлаҳи ман

ورنه روزی نعوذبالله من

Ҳамчуи заҳҳоки ногаҳони печам

همچو ضحاک ناگهان پیچم

Морҳои ?ҳеҷот бар гардан

مارهای هجات بر گردن