эй карӣмӣ ки дар ато додан

ای کریمی که در عطا دادن

Хоки пояти маро ба сар тоҷаст

خاک پایت مرا به سر تاجست

Ҷони ширини ман ба талх чу об

جان شیرین من به تلخ چو آب

Ба сари ту ки нек муҳтоҷаст

به سر تو که نیک محتاجست