Раиси давлату дайн эй асири дасти аҷал

رئیس دولت و دین ای اسیر دست اجل

Шудӣ ва рафт баин ҳосили ҷаҳон аз даст

شدی و رفت بهین حاصل جهان از دست

Замонаи не дар мардӣ дар карам бишикаст

زمانه نی در مردی در کرم بشکست

Сипеҳри неи дами шахсеи дами ҳунари дарбаст

سپهر نی دم شخصی دم هنر دربست

Дилами ҳариқи вафотат чу кард хокистар

دلم حریق وفاتت چو کرد خاکستر

Ятем вор бирав ҷон ба мотамат бинишаст

یتیم‌وار برو جان به ماتمت بنشست

Фиғони зи одати ин ранҷи сози роҳати сӯз

فغان ز عادت این رنج ساز راحت سوز

Фиғони зи гардиши ин ҷони шикори ҷўрпрст

فغان ز گردش این جان شکار جورپرست

Ки сӯратӣ ки ба умрии нигошти худ бистарад

که صورتی که به عمری نگاشت خود بسترد

Ки гавҳарӣ ки ба сӣ соли сифт худ бишикаст

که گوهری که به سی سال سفت خود بشکست

Замонаи ақд камолӣ гусаст вае дареғ

زمانه عقد کمالی گسست و ای دریغ

Ки осмони натавонади назири он пайваст

که آسمان نتواند نظیر آن پیوست

зи домгоҳи аносир чаҳ фоида сет бигӯ

ز دامگاه عناصر چه فایده‌ست بگو

Вазин кушандаи ду доми сияҳи сипед ки ҳаст

وزین کشنده دو دام سیه سپید که هست

Ки рӯзгори пас аз интизори неки дароз

که روزگار پس از انتظار نیک دراز

Бад-ӣни ду доми ҳамин мурғ сайд кард ва биҷуст

بدین دو دام همین مرغ صید کرد و بجست

Агарчӣ дар ғами ҳиҷрат ба нӯки нохуни ашк

اگرچه در غم هجرت به نوک ناخن اشک

Намонад мардумаки дидае ки дидаи нахуст

نماند مردمک دیده‌ای که دیده نخست

Вгрчаҳи ҳеҷ шабӣ нест то зи дасти димоғ

وگرچه هیچ شبی نیست تا ز دست دماغ

Ҳазор дида нагардад з ашк мегаван маст

هزار دیده نگردد ز اشک میگون مست

Забони ҳол ҳаме гуяд инат мқбли мард

زبان حال همی گوید اینت مقبل مرد

Ки аз чаҳ иду арӯсӣ карона кард ва бараст

که از چه عید و عروسی کرانه کرد و برست

Ту парваридаи кобўки осмон будӣ

تو پروریدهٔ کابوک آسمان بودی

Аз он қарор накардӣ дар ошиёнаи паст

از آن قرار نکردی در آشیانهٔ پست

Замонаи дил ба ту зон дрнбст ме донист

زمانه دل به تو زان درنبست می‌دانست

Ки моҳии фалакиро фурӯ нагирад шаст

که ماهی فلکی را فرو نگیرد شست