То рои ту аз қадаҳ ба шамшер омад

تا رای تو از قدح به شمشیر آمد

Гирди сипаҳати зибри фалак зер омад

گرد سپهت زبر فلک زیر آمد

Нусрат ба забони теғ тезат ме гуфт

نصرت به زبان تیغ تیزت می‌گفت

То боз ки аз малики ҷаҳон сайр омад

تا باز که از ملک جهان سیر آمد