эй дасти ту дар ҷафо чу зулфи ту дароз

ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز

Вай бе сабабии гирифтаи пой аз ман боз

وی بی‌سببی گرفته پای از من باز

Даии дасти зи остин бурун карда ба аҳд

دی دست ز آستین برون کرده به عهد

Вомрўз кашида пой дар домани ноз

وامروز کشیده پای در دامن ناز