Аз хок дарат сохтаам мФрши хеш

از خاک درت ساخته‌ام مفرش خویش

Бар хира ба бод дода айши хуши хеш

بر خیره به باد داده عیش خوش خویش

Бинмоӣ ба ман ту он рухи маҳваши хеш

بنمای به من تو آن رخ مهوش خویش

Ҳон то набарам оби ту аз оташи хеш

هان تا نبرم آب تو از آتش خویش