Боғӣаст чу навбаҳор аз ранги хазон
باغیست چو نوبهار از رنگ خزان
Айшӣ ки ба умрҳо тавон гуфт аз он
عیشی که به عمرها توان گفت از آن
Ёрони ҳамаи ангушти занони гирди рузон
یاران همه انگشت زنان گرد رزان
Ман дар ғам ту нишаста ангушти газон
من در غم تو نشسته انگشتگزان