Чун дидаи фурӯи рехт ба рухи бенаӣ

چون دیده فرو ریخت به رخ بینایی

Вази дил асарӣ намонад ҷузи расвоӣ

وز دل اثری نماند جز رسوایی

эй ҷони ту чаҳ мекунӣ киро май пое

ای جان تو چه می‌کنی که را می‌پایی

Некӯи сар ва корӣаст ту дар май бое

نیکو سر و کاریست تو در می‌بایی