Зулфи ту аз он дам ки дилами брбўдст

زلف تو از آن دم که دلم بربودست

Аз зери калла рӯй ба кас нанамудаст

از زیر کله روی به کس ننمودست

Моно ба ҳикоят аз лабат башнавадаст

مانا به حکایت از لبت بشنودست

Каз ҷумлаи ошиқон чашмат будаст

کز جملهٔ عاشقان چشمت بودست