Он бут ки дилам ба зулф чун шаст гирифт

آن بت که دلم به زلف چون شست گرفت

Олам ба хумори наргис маст гирифт

عالم به خمار نرگس مست گرفت

Баси дил ки кунун ба қаҳр дар пой оварад

بس دل که کنون به قهر در پای آورد

Зини теша ки он нигор барадаст гирифт

زین تیشه که آن نگار بردست گرفت