Шаҳиди ишқи ту кораш ба даст ва по нарасад

شهید عشق تو کارش به دست و پا نرسد

Ба дод онкӣ ту ронадӣ зи худ худо нарасад

به داد آنکه تو راندی ز خود خدا نرسد

Расед умр ба поёни гузашти ҷони зи лабам

رسید عمر به پایان گذشت جان ز لبم

Расед бар лаби ҷонон вале ба ҷо нарасад

رسید بر لب جانان ولی به جا نرسد

Ҳавои сояи болои он касам ба сар аст

هوای سایهٔ بالای آن کسم به سر است

Ки бар сар касе ин соя бебало нарасад

که بر سر کسی این سایه بی‌بلا نرسد

Гузашти кори ман аз ҳарфи боз аз паии ман

گذشت کار من از حرف باز از پی من

Ба ғайри ёваи сарое жожхо нарасад

به غیر یاوه‌سرایی ژاژخا نرسد

Агар ба ҳарфи асар буд зини миёна чаро

اگر به حرف اثر بود زین میانه چرا

Дар осмон ба ҳадафи тири як дуо нарасад

در آسمان به هدف تیر یک دعا نرسد

Ақидаи уқдаи калаки маслаку мҳни меҳан

عقیده عقده کلک مسلک و محن میهن

Ба ман зи ишқи ватани ғайр аз ибтило нарасад

به من ز عشق وطن غیر از ابتلا نرسد

Ба шаҳри нестии он сони ғариби афтодам

به شهر نیستی آن سان غریب افتادم

Ки сол ҳо шуд ва як ёр ошно нарасад

که سال‌ها شد و یک یار آشنا نرسد

Ту то расоеи иқбол ман бибин ки расо

تو تا رسایی اقبال من ببین که رسا

Расед бар ҳама дар ҳар куҷо ба мо нарасад

رسید بر همه در هر کجا به ما نرسد

Чаҳ шуд ки дасти ту ориф шуд он қадри кӯтоҳ

چه شد که دست تو عارف شد آنقدر کوتاه

Ки ҳарчӣ кардӣ бар доман расо нарасад

که هرچه کردی بر دامن رسا نرسد