Резади арақи з рӯй ту ёдонаи гуҳар

گل می دمد ز شاخ و وزد باد نوبهار

Ам ҳали Фики ақди сурайёи алии қамар

ساقی تفقدی کن و جامی ز می بیار

Нур алҷбинам ҳўи болтўри мзӣаҳ

در کشتزار حسن رخش سبزه میدمد

Зулфаст бар изори ту ё авд бар ҷмр

رخش نظر بر آن بتفرج بسبزه زار

Сарви қбопўш хатое кунад хиром

یک صفحه از صحیفهٔ حسنت بود بهشت

Дар алдмўъи ҳайси хатои трФнои наср

در باب شرح وصل تو فصلی است نوبهار

Тоқаст абрӯии ту дар офоқи баси баланд

دریای خون بسینهٔ ما موج میزند

Ватар қсикми Фособти бало ва тар

منعم مکن ز گریه که نبود باختیار

эй онкии тири чашми ту аз сар хато нарафт

محرم نبود مردم چشمم به روز وصل

Фии шръкми бои хтоءи дамии ҳадар

شد دیده دجله ها که رود غیر برکنار

Бар ҳол ман бсухт дили душманони ман

از سرّ آن دهان همه اسرار شد و جود

Молони ман ҳўии кабидии қлбки алҳҷр

زان سبزه زار خط بشد این خطه سبزوار