Фалак даврон занад бар меҳвари дил

چه شوری بود یاران بر سر دل

Вуҷӯд ҳар ду олами мазҳари дил

ز غم گوئی سرشته پیکر دل

Агар эксири дарди ишқи хоҳӣ

نریزد ساقی بزم محبت

Биёи шӯ аз гадоён дар дил

بجز خوناب غم در ساغر دل

Ҳар он коло ки дар бозор ишқ аст

بجز سوزش نسازد هیچ باطبع

Биҷӯ срмоиҳош аз кишвари дил

گلستان خلیل است آذر دل

Ҳар он нақшӣ ки бар лавҳ аз қалам рафт

بر آتش پارهها برمیفشاند

Навиштаи дасти ҳақ бар дафтари дил

مگر بال سمندر شد پر دل

Сиришта ишқи покон дар ниҳодаш

نشد افسرده ز آب هفت دریا

Каз асл пок омад гавҳари дил

چه آتش بود اندر مجمر دل

Ҷаҳони маънавии дилро асир аст

حمل جز برج ناری نیست گوئی

зи фар ишқ бошад афсари дил

اثر هم جز وبال از اختر دل

Чаро ин мурғи дили пурди баҳри шох

بسوز نار دوزخ خندد اسرار

Чу ҳаст асрори ёри дил бар дил

جهدگر یک شرار از اخگر دل