Агар Фрзонҳоми бҳрчаҳ аз зулфат дар ағлолм
چولاله بی گل روی تو داغم
Агар диўонҳом чун бенасиб аз санги атфолам
بود زهر از فراقت در ایاغم
Дили ман неи ҳамин зон моҳи меҳр осо наёсоед
چه در کعبه چه دردیر و خرابات
Ғамӣ аз наврасад ҳар дам аз ин чархи куҳани солим
ترا جویا ترا اندر سراغم
Надорам шавқи парвози гулистони моҳами овозон
درون تیره ام را ده فروغی
Хушо вақте ки дар кунҷи қафаси резади пару болам
کز این ظلمت سرابخشد فراغم
Чу тори турраи шамъи шаби афрӯзам шудаи рӯзам
شبم تار وره مقصود نایاب
Мисоли холи мишкӣни ғизолами тираи аҳволам
چه باشد گر بر افروزی چراغم
зи тоби гесуии он моҳи ъолмтоби битобм
نه از گل بشکفد خاطر نه از باغ
Вази он баргаштаи мижгони сияҳи баргаштаи иқболам
نه از مل واشود دل نه زراغم
Чу умрӣ шуд раҳи пери қадаҳ паймона паймоем
هوای یار باشد در سراسرار
зи хӯни паймонаи пурзин гунбад миност минолм
غرور عشق پیچد در دماغم