Хӯрд чашми сияҳати хӯни мусулмонӣ чанд

بمن گر یک نظر آن ماه زیبا منظر اندازد

Кард вайрони нигаҳати хонаи ӣмонӣ чанд

به پای انداز نظاره تن زارم سراندازد

Мижа гон нест чаҳ оварда зи баҳри қатлам

صبا آمد عبیر افشان تو گوئی آتشین رویم

Кофари чашми сияҳи масти ту пайконе чанд

ززلف عنبرینش عودی اندر مجمر اندازد

Он на дандон будат дарҷи бдрҷи гавҳар

ندانم تا بکی گردون خلاف طبع ما گردد

Суфтаи ҳаккоки азал дар дурахшоне чанд

خدا این چرخ کج رفتار از گردش دراندازد

Гесуии тести мусалсал шуда ё баҳр дилӣ аст

بلندی چون دهند اجرام علوی از حضیض او را

Паии таҳрики ҷунуни силсилаи ҷанбоне чанд

کز اوج التفاتش چشم لطف دلبر اندازد

Дар гӯши ту ва аз дар адани маъданҳо

نه کام از گردش گردون نه رامم گردش چشمی

Лаъли нӯши ту ва ар лаълу гуҳари конӣ чанд

چه شد ساقی که باری گردشی در ساغر اندازد

Кисвати мотами ҳасанат чу бунафша хат шуд

چو ما را آتشین رویت گلستان ارم باشد

Шуд чу пероҳани гули чоки гиребонӣ чанд

خلیل آسا دلم خود را بروی آذر اندازد

Бимҳобои Марв аз зулфи длороши насим

دهد جانرا بباد اسرار اگر باد سحرگاهی

Тарсам озурда кунӣ захми парешоне чанд

ز روی شاهد اسرار آن برقع براندازد