Дигари боРоми афтодаи шурии басар

دگر بارم افتاده شوری به سر

Бҷонм шудаи оташии шуълаи вар

به جانم شده آتشی شعله‌ور

Ки дастори тақвои зи сроФкнм

که دستار تقوی ز سر افکنم

зи покндаҳи номро башиканам

ز پاکندهٔ نام را بشکنم

Малулам аз ин хирқау тилсон

ملولم از این خرقه و طیلسان

Ки бутҳоаст дар остинами ниҳон

که بتها است در آستینم نهان

Ту бинмоӣ он чеҳраи оташин

تو بنمای آن چهرهٔ آتشین

Ки оташ фитад дар буту остин

که آتش فتد در بت و آستین

Чаҳ оташ ки аз худ сетанд маро

چه آتش که از خود ستاند مرا

На аз ғайр танҳо раҳанд маро

نه زاغیار تنها رهاند مرا

зи ваҳдат дило то кӣ андари шаккӣ

ز وحدت دلا تا کی اندر شکی

Яке гӯи яке дони яке байни яке

یکی گو یکی دان یکی بین یکی

Биёи соқио дар даҳ он роҳи рӯҳ

بیا ساقیا در ده آن راح روح

Ки ёбам зи файзаши ҳазорон футуҳ

که یابم ز فیضش هزاران فتوح

Сабоҳаст соқӣ сабӯҳӣ биор

صباح است ساقی صبوحی بیار

Мӣӣ кӯ нахоҳад суроҳе биор

مئی کو نخواهد صراحی بیار

Балӣ кӣ суроҳе буд рози дор

بلی کی صراحی بود راز دار

Ббзмӣ ки набӯд худиро шумор

به بزمی که نبود خودی را شمار

Нахустин ки карданд тахмири тин

نخستین که کردند تخمیر طین

Гул мо намуданд бо май аҷин

گل ما نمودند با می عجین

Надимон васият кунам бишанвед

ندیمان وصیت کنم بشنوید

Ки умри гиромӣ бохр расед

که عمر گرامی به آخر رسید

Чу ин риштаи умр бигусаста шуд

چو این رشتهٔ عمر بگسسته شد

Боғози анҷом пайваста шуд

به آغاز انجام پیوسته شد

Бишуд малики тан бе сипаҳдори ҷон

بشد ملک تن بی‌سپهدار جان

Биғмои рабуданди нақди равон

به یغما ربودند نقد روان

Худоро диҳедам бамии шасти шӯй

خدا را دهیدم به می شست و شوی

Бипошед сидрам аз он хоки кӯй

بپاشید سدرم از آن خاک کوی

Бҷўӣиди хиштами зи баҳри лаҳад

بجوئید خشتم ز بهر لحد

Зхштӣ ки бар тораки хам буд

زخشتی که بر تارک خم بود

Бисозед тобутам аз чӯби ток

بسازید تابوتم از چوب تاک

Кунедам май олӯда дар зери хок

کنیدم می‌آلوده در زیر خاک

Чу аз барги руз низ кафанам кунед

چو از برگ رز نیز کفنم کنید

Бпои хами бода дафнам кунед

به پای خم باده دفنم کنید

Бакӯшед кандар дами эҳтизор

بکوشید کاندر دم احتضار

Ҳамин бар забонам буд номи ёр

همین بر زبانم بود نام یار

На шамъами ҷузи он ма биболин наед

نه شمعم جز آن مه به بالین نهید

На ҳарфами ҷуз аз ишқ талқин диҳед

نه حرفم جز از عشق تلقین دهید

Зумурраду зани андари шаби ваҳшатам

ز مرد و زن اندر شب وحشتم

Наёяд касе бар сари турбатам

نیاید کسی بر سر تربتم

Биҷуз мутриб ояд занад чанг ро

بجز مطرب آید زند چنگ را

Мғнӣ кашад сархуши оҳгаро

مغنی کشد سرخوش آهنگ را

Бхўнм нигоред лавҳи мазор

به خونم نگارید لوح مزار

Ки ҳаст ин шаҳиди раҳи ишқи ёр

که هست این شهید ره عشق یار

Чиҳил тани зарандони паймонаи зан

چهل تن ز رندان پیمانه زن

Шаҳодат кунанд ин чунин бркФн

شهادت کنند این چنین بر کفن

Ки инро бхок дараш нисбат аст

که این را به خاک درش نسبت است

зи дардӣ кашон ме ваҳдатаст

ز دردی‌کشان می وحدتست

Ки ме сохтӣ шайхи саҷҷодаи каш

که می ساختی شیخ سجاده کش

Бики дам задани ошиқи бодаи каш

به یک دم زدن عاشق باده کش

зи назораи гардии аҳли кунишат

ز نظاره گردی اهل کنشت

Ҳамаи порсоёни тақвои сиришт

همه پارسایان تقوی سرشت

Набӯдӣ биҷузи ошиқии дайн ӯ

نبودی به جز عاشقی دین او

Ҷузи ин шеваи поки ойин ӯ

جز این شیوهٔ پاک آئین او

Ҳамаи кеш аз ӯ хизмат мефуруш

همه کیش از او خدمت مِی‌فروش

зи ҷони ҳалқа бндгиш бигӯаш

ز جان حلقهٔ بندگیش بگوش

Надидем корӣ аз ӯ сар занад

ندیدیم کاری از او سر زند

Биҷузи инки пайваста соғар занад

به جز اینکه پیوسته ساغر زند

Чу соғари муназзаҳи з чуну зчнд

چو ساغر منزه ز چون و ز چند

Чу хуршеди тобон бар авҷи баланд

چو خورشید تابان بر اوج بلند

Набошад сдоъш наёрад хумор

نباشد صداعش نیارد خمار

Кунад ёрбинши ҳам аз чашми ёр

کند یاربینش هم از چشم یار

Илоҳии бхосони даргоҳи ту

الهی به خاصان درگاه تو

Басарҳо ки шуд хок дар роҳи ту

به سرها که شد خاک در راه تو

БоФтодгони сари кӯии ту

به افتادگان سر کوی تو

Бҳсрти кашони балои ҷӯии ту

به حسرت کشان بلا جوی تو

Бадаради дили дардмандони ту

به درد دل دردمندان تو

Бисӯз дили мустамандони ту

به سوز دل مستمندان تو

Баҳақи сбўкши бмихоргон

به حق سبوکش به مِی‌خوارگان

Ки ҳастанд аз хеши оворагон

که هستند از خویش آوارگان

Бпири Муғон ва майу майкада

به پیر مغان و می و میکده

Барандон маст сабӯҳӣ зада

به رندان مست صبوحی زده

Ки фармони диҳӣ чун қзорокаҳи ҳон

که فرمان دهی چون قضا را که هان

зи асрори нақди рӯонаши ситон

ز اسرار نقد روانش ستان

Нахустин зи олоишаш пок кун

نخستین ز آلایشش پاک کن

Пас онгоҳи манзилгаҳаш хок кун

پس آنگاه منزلگهش خاک کن