эй ҷони ҷаҳонёни фидоят

ای جان جهانیان فدایت

Марданд смнброни бароят

مردند سمنبران برایت

Дар давлати ҳасани сад чу Юсуф

در دولت حسن صد چو یوسف

Дар юзагар дар сироят

در یوزه گر در سرایت

Сад хирмани ҳасани дорӣ эй моҳ

صد خرمن حسن داری ای ماه

Лекин набӯд ҷӯии вафоят

لیکن نبود جوی وفایت

Кӣ нӯш кунад зи чашмаи Хизр

کی نوش کند ز چشمهٔ خضر

Онкў зада ҷоми ғмздоит

آنکو زده جام غمزدایت

Бар тӯбои всдраҳ кӣ нишнид

بر طوبی وسدره کی نشنید

Мурғӣ ки парида дар ҳавоят

مرغی که پریده در هوایت

Ҳаркаси бксӣ умедвор аст

هرکس بکسی امیدوار است

Дасти ману домани вилоят

دست من و دامن ولایت

Дрмшрб ошиқон набарда аст

درمشرب عاشقان نبرده است

Айши сираи сарфа аз балоят

عیش سره صرفه از بلایت

Ҷонами блб аз пай нигоҳӣ аст

جانم بلب از پی نگاهی است

эй дӯсти ту донеу худоят

ای دوست تو دانی و خدایت

Чун дасти нмидҳд ки гоҳе

چون دست نمیدهد که گاهی

Оем чу сгонт аз қафоят

آیم چو سگانت از قفایت

эй офати ақлу ғорати ҳуш

ای آفت عقل و غارت هوش

То чанд кунӣ зи мо фаромӯш

تا چند کنی ز ما فراموش

Дилро з мижа чашонда неш

دل را ز مژه چشاندهٔ نیش

Вази нӯш лабон надода як нӯш

وز نوش لبان نداده یک نوش

То ҳалқаи зулф ту бидидам

تا حلقهٔ زلف تو بدیدم

Шуд ҳалқаи бандагӣам дар гӯш

شد حلقهٔ بندگیم در گوش

Нахли қадат ар ба брдроид

نخل قدت ار به بردرآید

Умр абад оядам дар оғӯш

عمر ابد آیدم در آغوش

Тоқии бмқоми хўбрўӣӣ

طاقی بمقام خوبروئی

Абрӯат кашида то биногваш

ابروت کشیده تا بناگوش

Хуши онкии даҳуми бадасти ҷомат

خوش آنکه دهم بدست جامت

Ту нӯш кунӣ ва гӯямат нӯш

تو نوش کنی و گویمت نوش

Як ҷуръаи диҳии зи лаъли кофтам

یک جرعه دهی ز لعل کافتم

То рӯзи шумори масту мадҳуш

تا روز شمار مست و مدهوش

Зулфати бтўи ғайр каҷ наҳодӣ

زلفت بتو غیر کج نهادی

Бодаст равон нагуфта дргўш

باد است روان نگفته درگوش

Зини баъд бар он серум ки бошам

زین بعد بر آن سرم که باشم

Дар кунҷ ғамӣ нишаста хомӯш

در کنج غمی نشسته خاموش

Сари хайл батон нозанинӣ

سر خیل بتان نازنینی

Ғоратгари ақлу куфру динӣ

غارتگر عقل و کفر و دینی

эй соҳиби хирмани латофат

ای صاحب خرمن لطافت

Лутфӣ бинмо бхўшаҳи чинӣ

لطفی بنما بخوشه چینی

зи абрӯати бқсди мурғи ҷонам

ز ابروت بقصد مرغ جانم

Зиҳ карда камон ва дар камӣнӣ

زه کرده کمان و در کمینی

Бо ҷумлаи вафои бмои ҷафо чанд

با جمله وفا بما جفا چند

Бо ғайри чунон бмои чунинӣ

با غیر چنان بما چنینی

Ҳаркас ки бидидат офарин гуфт

هرکس که بدیدت آفرین گفت

Чун сӯрати гетии офарӣнӣ

چون صورت گیتی آفرینی

Зотати ҷӯи худои нукта байн аст

ذاتت جو خدای نکته بین است

ӣнқадар буд ки дар заминӣ

اینقدر بود که در زمینی

Чун мардум дидагон бидида

چون مردم دیدگان بدیده

Андари дили мардумони мкинӣ

اندر دل مردمان مکینی

Он ба ки бгўшаҳ нишинам

آن به که بگوشهٔ نشینم

ё рахти кашами басари заминӣ

یا رخت کشم بسر زمینی

Аз ҷоми сафо май бақо ро

از جام صفا می بقا را

Зонсон нахурӣ ки хӯни мо ро

زانسان نخوری که خون ما را

Бандяши зи доварии фардо

بندیش ز داوری فردا

Имрӯзи з ҳад мабар ҷафо ро

امروز ز حد مبر جفا را

Ту оинаи ҷаҳони нмоӣӣ

تو آینهٔ جهان نمائی

Бигзор ки бинмти худо ро

بگذار که بینمت خدا را

Дар пеши вуқуфи кӯй ту нест

در پیش وقوف کوی تو نیست

Дар машъари ман сафои сафо ро

در مشعر من صفا صفا را

Ҷуз дар руху зулфи ту ки дида

جز در رخ و زلف تو که دیده

Андари дили тираи шаби зҳо ро

اندر دل تیره شب ضحا را

Ҷуз дар даҳанат ки дид гиранд

جز در دهنت که دید گیرند

Аз лаълу дрр май гўо ро

از لعل و درر می گوا را

Кӣ мурғи дили маро буд роҳ

کی مرغ دل مرا بود راه

Раҳ нест ба ин чамани сабо ро

ره نیست به این چمن صبا را

Асрор набӯдааст чун бор

اسرار نبوده است چون بار

Дар ҳазрати Подшаҳи гадо ро

در حضرت پادشه گدا را