Ба номи онки ҷонро нур дайн дод

به نام آنک جان را نور دین داد

Хирадро дар худои доне яқин дод

خرد را در خدا دانی یقین داد

Худовандӣ ки олам номвар зуаст

خداوندی که عالم نامور زوست

Замину осмони зер ва зибр зуаст

زمین و آسمان زیر و زبر زوست

Ду олам халъат ҳастӣ азу ёфт

دو عالم خلعت هستی ازو یافت

Фалаки болои замини пастӣ азу ёфт

فلک بالا زمین پستی ازو یافت

Фалаки андари рукӯъ устода ӯст

فلک اندر رکوع استادهٔ اوست

Замини андари суҷуд афтода ӯст

زمین اندر سجود افتادهٔ اوست

зи кФку хӯни براردи одамӣ ро

ز کفک و خون برآرد آدمی را

зи коф ва навен фалакроу замӣ ро

ز کاف و نون فلک را و زمی را

зи дӯдии гунбад хзро кунад ӯ

ز دودی گنبد خضرا کند او

зи пиҳии наргис бино кунад ӯ

ز پیهی نرگس بینا کند او

зи неш пашша созад зулфиқорӣ

ز نیش پشه سازد ذوالفقاری

Чунон каз анкабутии пардаи дорӣ

چنان کز عنکبوتی پرده داری

зи хокии маънии одам бар орад

ز خاکی معنی آدم بر آرد

зи бодии исои Марями برارد

ز بادی عیسی مریم برآرد

зи хӯни машку зи неи шукри намояд

ز خون مشک و ز نی شکر نماید

зи борон дар зи кони гавҳари намояд

ز باران در ز کان گوهر نماید

Яке аввал ки пешонӣ надорад

یکی اول که پیشانی ندارد

Яке охир ки поёнӣ надорад

یکی آخر که پایانی ندارد

Яке зоҳир ки ботин аз зуҳӯраст

یکی ظاهر که باطن از ظهورست

Яке ботин ки зоҳиртар з нураст

یکی باطن که ظاهر تر ز نورست

На ҳаргизи кибриёяшро бдоит

نه هرگز کبریایش را بدایت

На маликашро саранҷому ниҳоят

نه ملکش را سرانجام و نهایت

Худовандӣ ки аўдонд ки чунаст

خداوندی که اوداند که چونست

Ки ӯ аз ҳарч ман донам бурунаст

که او از هرچ من دانم برونست

Чу диду дониш мо офаридаст

چو دید و دانش ما آفریدست

Ки донистаст ӯро ва ки дидаст

که دانستست او را و که دیدست

зи канаи зот ӯ касро нишон нест

ز کنه ذات او کس را نشان نیست

Ки ҳар чизе ки гўӣӣ инаст он нест

که هر چیزی که گوئی اینست آن نیست

Агарчӣ ҷони мо май паии баради роҳ

اگرچه جان ما می پی برد راه

Валикини кана ӯ кӣ май баради роҳ

ولیکن کنه او کی می‌برد راه

Чу беогоҳам аз ҷонам ки чунаст

چو بی آگاهم از جانم که چونست

Худоро кана чун донам ки чунаст

خدا را کنه چون دانم که چونست

Чунон ҷонро бдошт андар наҳуфт ӯ

چنان جان را بداشت اندر نهفت او

Ки ҳаргизи сари ҷон бо кас нагуфт ӯ

که هرگز سر جان با کس نگفت او

Танати зиндаи бҷону ҷон наоне

تنت زنده بجان و جان نهانی

Ту аз ҷони зиндау ҷонро ндонӣ

تو از جان زنده و جان را ندانی

Зиҳии сунъи ниҳону ошкоро

زهی صنع نهان و آشکارا

Ки касро ҷуз хамӯшӣ нест ёро

که کس را جز خموشی نیست یارا

Ҳазорон мӯиро бшикофтам ман

هزاران موی را بشکافتم من

Тариқ ин хамӯшӣ ёфтам ман

طریق این خموشی یافتم من

Чу натавонӣ бзот ӯ расӣдан

چو نتوانی بذات او رسیدن

Қаноат кун ҷамоли сунъ дидан

قناعت کن جمال صنع دیدن

Агар ту рости табъӣ дар саноеъ

اگر تو راست طبعی در صنایع

Броӣ аз чори девори табоиъ

برآی از چار دیوار طبایع

Худоятро науфтодаст корӣ

خدایت را نیفتادست کاری

Чаҳсозӣ аз табоиъи кирдигорӣ

چه سازی از طبایع کردگاری

Агар обаст асли обии брўбнд

اگر آبست اصل آبی بروبند

Фарои обаши даҳу лухтии брўхнд

فرا آبش ده و لختی بروخند

Вагар хокаст дар пеш дараш кун

وگر خاکست در پیش درش کن

Бзири пои хокӣ бар сараш кун

بزیر پای خاکی بر سرش کن

Вагар бодаст бедодяши пиндор

وگر باد است بیدادیش پندار

Ббодши бардау бодяши пиндор

ببادش برده و بادیش پندار

Вагар асл оташаст обӣ бирав зан

وگر اصل آتش است آبی برو زن

Чу обаш бар задӣ оташи дарави зан

چو آبش بر زدی آتش درو زن

Табиати рости дорӣ бериё бош

طبیعت راست داری بی ریا باش

Табиии нестии мард худо бош

طبیعی نیستی مرد خدا باش

Чу дар ҳар ду ҷаҳони як кирдигор аст

چو در هر دو جهان یک کردگار است

Туро бо кори чори арқон чаҳ кораст ?

ترا با کار چار ارکان چه کار است؟

Яке хон ва яке хоҳ ва яке ҷӯй

یکی خوان و یکی خواه و یکی جوی

Яке байн ва яке дони викии гӯй

یکی بین و یکی دان ویکی گوی

Якеаст ин ҷумла чаҳ охир чаҳ аввал

یکیست این جمله چه آخر چه اول

Вале бинандаро чашмаст аҳвал

ولی بیننده را چشم است احول

Нигаҳ кун зарра зарра гашта пӯён

نگه کن ذره ذره گشته پویان

Бҳмдши хутбаи тасбеҳи гӯйон

بحمدش خطبه تسبیح گویان

Зиҳии анъому лутфи кор созӣ

زهی انعام و لطف کار سازی

Ки як як зарраро бо ӯст розӣ

که یک یک ذره را با اوست رازی

Зиҳии исму зиҳии маънии ҳамаи ту

زهی اسم و زهی معنی همه تو

Ҳаме гӯям ки эй ту эй ҳамаи ту

همی گویم که ای تو ای همه تو

Набинам дар ҷаҳони миқдори мӯе

نبینم در جهان مقدار مویی

Ки онро нест бо рӯй ту рўӣӣ

که آن را نیست با روی تو روئی

Агар бо ту набӯдӣ рӯй мо ро

اگر با تو نبودی روی ما را

Фурӯи барадии сари як мӯии мо ро

فرو بردی سر یک موی ما را

Агар лутфат напайвастӣ ба ёрӣ

اگر لطفت نپیوستی به یاری

Набӯдӣ зарраеро пойдорӣ

نبودی ذره‌ای را پایداری

Ҳамаи боқӣ ба тест ва ту наоне

همه باقی به تست و تو نهانی

Даруни ҷону беруни ҷаҳонӣ

درون جان و بیرون جهانی

Ҳамаи ҷонҳо зи ту ҳайрон бимонада

همه جانها ز تو حیران بمانده

Ту бо мо дар миён ҷон бимонада

تو با ما در میان جان بمانده

зи роҳати ҳаду поён кас надидаст

ز راهت حد و پایان کس ندیدست

Ки ту дар ҷонӣу ҷон кас надидаст

که تو در جانی و جان کس ندیدست

Ҷаҳон аз ту Перуи ту дар ҷаҳон на

جهان از تو پرو تو در جهان نه

Ҳама дар ту гум ва ту дар миён на

همه در تو گم و تو در میان نه

Ниҳону ошкорое ҳамеша

نهان و آشکارایی همیشه

На дар ҷо ва на бар ҷое ҳамеша

نه در جا و نه بر جایی همیشه

Хамӯшӣ ту аз гуёе тест

خموشی تو از گویایی تست

Наоне ту аз пайдоеи тест

نهانی تو از پیدایی تست

Туе маънӣу беруни ту исм аст

تویی معنی و بیرون تو اسم است

Туе ганҷу ҳамаи олам тилисм аст

تویی گنج و همه عالم طلسم است

Зиҳии фару ҳузури нури он зот

زهی فر و حضور نور آن ذات

Ки бар ҳар зарра май тобади зи заррот

که بر هر ذرهٔ می‌تابد ز ذرات

Туро бар зарраи зарраи роҳи байнам

ترا بر ذره ذره راه بینم

Ду олами сами ваҷҳи аллоҳи байнам

دو عالم ثم وجه الله بینم

Дуиро нест раҳи дрҳзрти ту

دوی را نیست ره درحضرت تو

Ҳамаи олами тӯйу қудрати ту

همه عالم توی و قدرت تو

зи ту бе худ яке то сад бимонада

ز تو بی خود یکی تا صد بمانده

Ду олам аз ту , ту аз худ бимонада

دو عالم از تو، تو از خود بمانده

Вуҷӯди ҷумлаи зилли ҳазрати тест

وجود جمله ظل حضرت تست

Ҳамаи осори сунъу қудрати тест

همه آثار صنع و قدرت تست

Ҷаҳони ақлу ҷон ҳайрон бимонада

جهان عقل و جان حیران بمانده

Ту дар пардаи чунин пинҳон бимонада

تو در پرده چنین پنهان بمانده

Ҷаҳони пари номи ту вази ту нишон на

جهان پر نام تو وز تو نشان نه

Бтўи бинандаи ақл ва ту аён на

بتو بیننده عقل و تو عیان نه

Аёни ақлу пинҳони хаёлӣ

عیان عقل و پنهان خیالی

Таъолии аллоҳи зиҳии нури таъолӣ

تعالی الله زهی نور تعالی

Набинам ҷузи ту ман як чизи дигар

نبینم جز تو من یک چیز دیگر

Чу ту ҳастӣ чаҳ бошад низ дигар

چو تو هستی چه باشد نیز دیگر

Накӯи гўӣӣ накӯ гуфтаст дар зот

نکو گوئی نکو گفته‌ست در ذات

Ки алтўҳиди исқоти алозоФот

که التوحید اسقاط الاضافات

Дар он ваҳдат чаро пайванд ҷӯям

در آن وحدت چرا پیوند جویم

Туе матлӯбу толиб чанд гӯям

تویی مطلوب و طالب چند گویم

Чу ман дебои тавҳиди ту бофам

چو من دیبای توحید تو بافم

Чунон хоҳам ки ҷонро бар шикофам

چنان خواهم که جان را بر شکافم

Даройади сад ҳазорон қолаб аз хок

درآید صد هزاران قالب از خاک

Чу андар ту расад бирасад зи ту пок

چو اندر تو رسد برسد ز تو پاک

Ҷаҳонӣ халқ буданд ва бирафтанд

جهانی خلق بودند و برفتند

Агар зишти арнкў дар хок хуфтанд

اگر زشت ارنکو در خاک خفتند

зи чандон халқи кас огаҳ нагаштанд

ز چندان خلق کس آگه نگشتند

Ки чун пайдо шуданд ва чун гузаштанд

که چون پیدا شدند و چون گذشتند

Агарчӣ ҷумла дар пиндошт буданд

اگرچه جمله در پنداشت بودند

Чунонк ӯ ҷумларо медошт буданд

چنانک او جمله را می‌داشت بودند

На ҷон дорад хабар аз ҷон ки ҷон чист

نه جان دارد خبر از جان که جان چیست

На танро огаҳии азтн ки тан кист

نه تن را آگهی ازتن که تن کیست

На гӯши огоҳ аз бшнидни хеш

نه گوش آگاه از بشنیدن خویش

На дида бо хабар аз дидани хеш

نه دیده با خبر از دیدن خویش

ЗФонтро з гуёе хабар на

زفانت را ز گویایی خبر نه

Танатро аз тавонои хабар на

تنت را از توانایی خبر نه

На огоҳии азин гаштани фалак ро

نه آگاهی ازین گشتن فلک را

На ҷину инсу шайтону малик ро

نه جن و انس و شیطان و ملک را

Фурӯи рафтанд бисёре бад-ӣни кӯй

فرو رفتند بسیاری بدین کوی

Басии дигари расиданд аз дигар сӯй

بسی دیگر رسیدند از دگر سوی

На он кӯ меравад зини рози огоҳ

نه آن کو می‌رود زین راز آگاه

На он комд хабар дорад азин роҳ

نه آن کآمد خبر دارد ازین راه

Чунон гум кардаанд ин сар бе роз

چنان گم کرده‌اند این سر بی راز

Ки сар мӯе наёяд ҳеҷ каси боз

که سر مویی نیاید هیچ کس باز

Дарӣ мдрўс шуд натавон кушодан

دری مدروس شد نتوان گشادن

Ки ангуштӣ бирав натавон ниҳодан

که انگشتی برو نتوان نهادن

Бибояд дошт гардани зери фармон

بباید داشت گردن زیر فرمان

Ки ҷузи сабр ва хамӯшӣ нест дармон

که جز صبر و خموشی نیست درمان

Ки дорад Зуҳра дар водии таслим

که دارد زهره در وادی تسلیم

Ки бодӣ бигузаранд бар лаб аз бим

که بادی بگذراند بر لب از بیم

Ҳамаи ҷузи хомшӣ роҳӣ надорем

همه جز خامشی راهی نداریم

Ки як тани Зуҳра оҳӣ надорем

که یک تن زهره آهی نداریم

зи одами қатраро баргузедаст

ز آدم قطرهٔ را برگزیدست

Аз он як қатра халқӣ офаридаст

از آن یک قطره خلقی آفریدست

Дар он қатра басӣ карданд фикрат

در آن قطره بسی کردند فکرت

Фурӯи монданди саргардони фитрат

فرو ماندند سرگردان فطرت

Фурӯ шуд ақлҳо дар қатраи об

فرو شد عقلها در قطرهٔ آب

Ҳама дар қатраи гаштанди ғарқоб

همه در قطره گشتند غرقاب

Ҳазорон ташнаи зини водии бароянд

هزاران تشنه زین وادی برآیند

Барин даргаи бзонў андар оянд

برین درگه بزانو اندر آیند

Зъҷзи хеш май гӯйии ту эй пок

زعجز خویش می‌گویی تو ای پاک

Туе маърӯфу орифи мо ърФнок

تویی معروف و عارف ما عرفناک

Ду олами ҷумла дар гуфтори монданд

دو عالم جمله در گفتار ماندند

Ҳама дар пардаи пиндори монданд

همه در پردهٔ پندار ماندند

Ҳаме гӯйанд мо дар ҷусту ҷўӣим

همی گویند ما در جست و جوئیم

зи дерии гоҳи марди роҳи аўӣим

ز دیری گاه مرد راه اوئیم

Ъҷоӣби байн ки омад қатраи об

عجائب بین که آمد قطرهٔ آب

Ки дарёии баради пар дар хўшоб

که دریایی برد پر در خوشاب

Аҷабтар ин ки омад зарраи хок

عجب‌تر این که آمد ذرهٔ خاک

Ки то дасташ диҳад хуршеди афлок

که تا دستش دهد خورشید افلاک

Чу дории ҳавсила аз пашша кам

چو داری حوصله از پشهٔ کم

Чигуна май дар ошомии ду олам

چگونه می در آشامی دو عالم

Ҷигар дар хӯн басӣ гардӣда ту

جگر در خون بسی گردیدهٔ تو

Чунон нест ин ки андешӣдаи ту

چنان نیست این که اندیشیدهٔ تو

Бирав савдои беҳудаи мпимоӣ

برو سودای بیهوده مپیمای

Манеҳ беруни зи ҳади хештани пой

منه بیرون ز حد خویشتن پای

Гилӣми аҷз дар саркаши зи ҳайрат

گلیم عجز در سرکش ز حیرت

Чу борон бар рухи афшони ашки ҳасрат

چو باران بر رخ افشان اشک حسرت

Ки дар хур нест ҳақи ҷузи ҳақ эй дӯст

که در خور نیست حق جز حق ای دوست

Чаҳ бархезад азин муштии рагу пӯст

چه برخیزد ازین مشتی رگ و پوست

Худои поку муназзаҳи ту раҳи хок

خدا پاک و منزه تو ره خاک

Чаҳ нисбат дорад охири хок бо пок

چه نسبت دارد آخر خاک با پاک

Агар мӯрии зи олам бо адам шуд

اگر موری ز عالم با عدم شد

Ба олам дар чаҳ афзуд ва чаҳ кам шуд

به عالم در چه افزود و چه کم شد

Басони ҳалқаи сар май зани барин дар

بسان حلقه سر می‌زن برین در

Ки кам ноед барин дар аз чунин сар

که کم ناید برین در از چنین سر

Кабӯд аз баҳри он пӯшеди гардун

کبود از بهر آن پوشید گردون

Ки ҳам чун ҳалқа зон дар монад берун

که هم چون حلقه زان در ماند بیرون

Худоро чун худои як дӯст кас нест

خدا را چون خدا یک دوست کس نیست

Ки дархуради худо ҳам ӯст кас нест

که درخورد خدا هم اوست کس نیست

Агар аз ту касе пурсад чаҳ гўӣӣ

اگر از تو کسی پرسد چه گوئی

Ки чизеи гум накардан май чаҳ ҷўӣӣ

که چیزی گم نکردن می چه جوئی

Нахустин ёфт бояд чун биёбӣ

نخستین یافت باید چون بیابی

Чу гум гардад сӯй ҷустани шитобӣ

چو گم گردد سوی جستن شتابی

Газофаст аз чунин ҳасрати саромад

گزافست از چنین حسرت سرآمد

Басои ҷонои казин ҳасрати баромад

بسا جانا کزین حسرت برآمد

Ҳамаи ҷонҳои садиқони пар аз хӯн

همه جانهای صدیقان پر از خون

Ки медонад ки сари кор ӯ чун

که می‌داند که سر کار او چون

Бибин чандини ҳазорон соли коблис

ببین چندین هزاران سال کابلیس

Набӯдаш кори ҷузи тасбеҳу тақдис

نبودش کار جز تسبیح و تقدیس

Ҳамаи тоъот ӯ бар ҳам ниҳоданд

همه طاعات او بر هم نهادند

зи истиғнои худ бар бод доданд

ز استغنای خود بر باد دادند

Дилаши хунобаи ҷой меҳнат омад

دلش خونابه جای محنت آمد

Таниш дастор хон лаънат омад

تنش دستار خوان لعنت آمد

зи истиғнои ҳақгар ёд дорем

ز استغنای حق گر یاد داریم

Сари водӣ бефарёд дорем

سر وادی بی فریاد داریم

Ҷигар хӯн мешавад зини ёди мо ро

جگر خون می‌شود زین یاد ما را

зи истиғнои ҳақи фарёди мо ро

ز استغنای حق فریاد ما را

Бостғно агар фармони даройад

باستغنا اگر فرمان درآید

Ҳамаи аўмиди маъсӯмони сроид

همه اومید معصومان سرآید

Чу фардои пеши он айвони олӣ

چو فردا پیش آن ایوان عالی

Фурӯ кубанд кӯси лоязолӣ

فرو کوبند کوس لایزالی

Ки дорад дар ҳамаи офоқи Зуҳра

که دارد در همه آفاق زهره

Ки арза дорад ин нақд набаҳра

که عرضه دارد این نقد نبهره

Худоро кибриёӣ бе нёзист

خدا را کبریای بی نیازیست

Турои ҷузи нестии ҳеҷ ин чаҳ бозӣаст

ترا جز نیستی هیچ این چه بازیست

Ту май хоҳии бтсбиҳу намозӣ

تو می‌خواهی بتسبیح و نمازی

Ки хушнӯд ояд аз ту бе ниёзӣ

که خشنود آید از تو بی نیازی

Намозати тӯша роҳ дарозаст

نمازت توشه راه درازست

Вале ӯ азнмозт бе ниёзаст

ولی او ازنمازت بی نیازست

Ҷўонмрдои яқин май дони бтҳқиқ

جوانمردا یقین می‌دان بتحقیق

Кигар таклиф кардат дод тавфиқ

که گر تکلیف کردت داد توفیق

Агар тавфиқ ҳақ набӯд мададгар

اگر توفیق حق نبود مددگر

Нагардад ҳечкас ҳаргизи мусаххар

نگردد هیچکس هرگز مسخر

Зиҳии ртбт ки аз ма то бмоҳӣ

زهی رتبت که از مه تا بماهی

Буд пешаш чу аз мӯии сиёҳӣ

بود پیشش چو از موی سیاهی

Зиҳии қудрат ки аз қудрати намое

زهی قدرت که از قدرت نمایی

зи як сари мӯии сад санъати намое

ز یک سر موی صد صنعت نمایی

Зиҳии иззат ки чандон бе нёзист

زهی عزت که چندان بی‌نیازیست

Ки чандини ақлу ҷони онҷои ббозист

که چندین عقل و جان آنجا ببازیست

Зиҳии ҳишмат кигар бар ҷони даройад

زهی حشمت که گر بر جان درآید

Баҳри як зарраи сад тӯфон барояд

بهر یک ذره صد طوفان برآید

Зиҳии сабқат ки бо он аввалят

زهی سبقت که با آن اولیت

Надорад ҳеҷ мавҷӯдии маъаят

ندارد هیچ موجودی معیت

Зиҳии ваҳдат ки мӯеи дрнгнҷд

زهی وحدت که مویی درنگنجد

Дар он ваҳдати ҷаҳон мӯе насинҷид

در آن وحدت جهان مویی نسنجد

Зиҳии нисбат ки дар чли субҳи айём

زهی نسبت که در چل صبح ایام

Бадасти хеши бастии чинаи брдом

بدست خویش بستی چینه بردام

Зиҳии раҳмат кигар як зарраи Иблис

زهی رحمت که گر یک ذره ابلیس

Биёбад гӯй бирабоед зи Идрӣс

بیابد گوی برباید ز ادریس

Зиҳии ғайрат кигар бар олам уфтад

زهی غیرت که گر بر عالم افتد

Бики соъати ду олам бар ҳам уфтад

بیک ساعت دو عالم بر هم افتد

Зиҳии ҳайбат кигар як зарраи хуршед

زهی هیبت که گر یک ذره خورشید

Биёбад гум шавад дар сояи ҷовид

بیابد گم شود در سایه جاوید

Зиҳии ҳуҷҷат ки андари ҳеҷ рӯе

زهی حجت که اندر هیچ رویی

Бнншинд касеро бар тўмўиӣ

بننشیند کسی را بر تومویی

Зиҳии ҳурмат ки азтъзими он ҷоҳ

زهی حرمت که ازتعظیم آن جاه

Надорад каси варои ту дар он роҳ

ندارد کس ورای تو در آن راه

Зиҳии маликат ки воҷиби гашти лобуд

زهی ملکت که واجب گشت لابد

Ки на нуқсони пазирад на тзоид

که نه نقصان پذیرد نه تزاید

Зиҳии қудрат ки гар хоҳад бики дам

زهی قدرت که گر خواهد بیک دم

Замин чун мум гирданд фалаки ҳам

زمین چون موم گرداند فلک هم

Зиҳии шарбат ки дар хӯн мезанад нон

زهی شربت که در خون می زند نان

Ба умеди сқикми рбкми ҷон

به امید سقیکم ربکم جان

Зиҳии оят ки бинмое чу хоҳӣ

زهی آیت که بنمایی چو خواهی

зи як як зарраи хуршеди илоҳӣ

ز یک یک ذره خورشید الهی

Зиҳии фурсат ки дръолм фурӯзӣ

زهی فرصت که درعالم فروزی

Ба оҳ бедилӣ олам бисӯзӣ

به آه بی دلی عالم بسوزی

Зиҳии шафқат ки бар мо ҷовдонӣ

زهی شفقت که بر ما جاودانی

Ту додӣ модаронро меҳрбонӣ

تو دادی مادران را مهربانی

Зиҳии муҳлат ки чун ҳангом ояд

زهی مهلت که چون هنگام آید

Ба мӯеи олимӣ дар дом ояд

به مویی عالمی در دام آید

Зиҳӣ вақте ки дар вақти асирӣ

زهی وقتی که در وقت اسیری

Ҷаҳониро басар мӯе бигирӣ

جهانی را بسر مویی بگیری

Зиҳии неъмат ки чандон шуд мулозим

زهی نعمت که چندان شد ملازم

Ки шукраши ҳам ту доне гуфт доим

که شکرش هم تو دانی گفت دایم

Зиҳии шиддат ки дар ҳуҷҷат гирифтан

زهی شدت که در حجت گرفتن

На барги хомшӣ на рӯй гуфтан

نه برگ خامشی نه روی گفتن

Зиҳии рухсат ки грроҳӣ набӯдӣ

زهی رخصت که گرراهی نبودی

Касеро Зуҳра оҳӣ набӯдӣ

کسی را زهرهٔ آهی نبودی

Зиҳии фурқат ки бисёре давиданд

زهی فرقت که بسیاری دویدند

Ндидндти валикини ноидиднд

ندیدندت ولیکن نایدیدند

Зиҳии роҳат ки қуддусони аъло

زهی راحت که قدوسان اعلی

Ҳаме нозанад доим зон таҷаллӣ

همی نازند دایم زان تجلی

Зиҳии лиззат ки покони мутаҳҳар

زهی لذت که پاکان مطهر

Кунанд аз ваии машоми ҷони муаттар

کنند از وی مشام جان معطر

Ҳама бечораему монда бар ҷой

همه بیچاره‌ایم و مانده بر جای

Барин бечорагии мо бибахшоӣ

برین بیچارگی ما ببخشای

Чу дргҳўораҳи гӯри аўФтодим

چو درگهواره گور اوفتادیم

Чу Тифлони мо дар он олами бзодим

چو طفلان ما در آن عالم بزادیم

Шуда он гӯр чун гаҳвораи танг

شده آن گور چون گهوارهٔ تنگ

Кафан бар дӯши мо печида чун санг

کفن بر دوش ما پیچیده چون سنگ

Дарун оянд ду зангии пар аз зӯр

درون آیند دو زنگی پر از زور

Бҷнбоннди мо гаҳвораи гӯр

بجنبانند ما گهواره گور

Чу Тифлони модарони сахту танагӣ

چو طفلان مادران سخت و تنگی

Билразем аз наҳифу саҳми зангӣ

بلرزیم از نهیب و سهم زنگی

На моро модарӣ на меҳрбонӣ

نه ما را مادری نه مهربانی

Бгрдонидаҳ рӯй аз мо ҷаҳонӣ

بگردانیده روی از ما جهانی

зи мо бибридаи ҳам бегонаи ҳам хеш

ز ما ببریده هم بیگانه هم خویش

Чу Тифлони моу роҳии сахт дар пеш

چو طفلان ما و راهی سخت در پیش

Чу Тифлони ҷаҳон нодида бошем

چو طفلان جهان نادیده باشیم

Зиҳии схто ки мотрсидаҳ бошем

زهی سختا که ماترسیده باشیم

Чу мо як соъатӣ бошем дар хок

چو ما یک ساعتی باشیم در خاک

Аз он зангии нигаҳи мони дор эй пок

از آن زنگی نگه مان دار ای پاک

Бмо гӯйанд ман рбк ва мо дайн

بما گویند من ربک و ما دین

Худоё аз ту май хоҳеми талқин

خدایا از تو می‌خواهیم تلقین

Чу худ моро бпрўрдии боъзоз

چو خود ما را بپروردی باعزاز

Мадаи моро бадасти зангёни боз

مده ما را بدست زنگیان باز

Агар моро нёмўзии ту гуфтор

اگر ما را نیاموزی تو گفتار

Дирозои мнзлои вмшклои кор

درازا منزلا ومشکلا کار

Бимонад то абади ин дард бо мо

بماند تا ابد این درد با ما

Надонам то чаҳ хоҳад кард бо мо

ندانم تا چه خواهد کرد با ما

Худовандо ҳамаи сргштгоним

خداوندا همه سرگشتگانیم

Мусӣбати дидау оғштгоним

مصیبت دیده و آغشتگانیم

зи сар то по ҳама печем бар печ

ز سر تا پا همه پیچیم بر پیچ

Чаҳ сар чаҳ по ҳама ҳеҷем бар ҳеҷ

چه سر چه پا همه هیچیم بر هیچ

Надории дил ки дар дилдории мо

نداری دل که در دلداری ما

Дамии дили сўздт бар зории мо

دمی دل سوزدت بر زاری ما

Дилат чун нест чун сӯзади зи зорӣ

دلت چون نیست چون سوزد ز زاری

Чаҳ мегӯям ҳамаи дилҳо ту дорӣ

چه می‌گویم همه دلها تو داری

Худовандо манам бечораи монда

خداوندا منم بیچاره مانده

Дарин фикрати дилии сад пораи монда

درین فکرت دلی صد پاره مانده

Танамро гарчи нест аз ту нишоне

تنم را گرچه نیست از تو نشانی

Вале ғоиб на аз ҷони замонӣ

ولی غایب نهٔ از جان زمانی

Туе дар зимни сари ақлу ҷонам

تویی در ضمن سر عقل و جانم

Чунин гавҳар фишон зон шуд забонам

چنین گوهر فشان زان شد زبانم

Туе фии алҷмлаҳи мустағнии зи олам

تویی فی الجمله مستغنی ز عالم

Сухан кӯтоҳ шуд валлоҳи аълам

سخن کوتاه شد والله اعلم