Ало эй ҷону дилро дарду дору
الا ای جان و دل را درد و دارو
Ту он нурӣ ки кам тмссаҳи норӯ
تو آن نوری که کم تمسسه نارو
зи равзанҳои мшкотии мушаббак
ز روزنهای مشکاتی مشبک
Нишеман карда бар шохии муборак
نشیمن کرده بر شاخی مبارک
Ту дар мисбоҳи тани мшкўаҳи нурӣ
تو در مصباح تن مشکوة نوری
зи наздикӣ ки ҳастӣ даври даврӣ
ز نزدیکی که هستی دورِ دوری
Зҷоҷаҳ башикану зитти Фрўриз
زجاجه بشکن و زیتت فروریز
Ба нури кавкаби дарии дроўиз
به نور کوکب دری درآویز
Туро бо машриқу мағриб чаҳ кораст
ترا با مشرق و مغرب چه کارست
Ки нури осмони гирдати ҳисори сет
که نور آسمان گردت حصارست
Ало эй булбул гуёӣ асрор
الا ای بلبل گویای اسرار
зи сандӯқи ҷавоҳир банд бурдор
ز صندوق جواهر بند بردار
Чу исо дар сухани ширини зФони шӯ
چو عیسی در سخن شیرین زفان شو
Садафро башикан ва гавҳар фишон шӯ
صدف را بشکن و گوهر فشان شو
Ба овози хуши худ сар май афроз
به آواز خوش خود سر میافراز
Ки дар абрешим ва не ҳаст овоз
که در ابریشم و نی هست آواز
Хуши овозии булбул аз ту беш аст
خوش آوازی بلبل از تو بیش است
Ки сармасти хуши овозӣ хеш аст
که سرمست خوش آوازی خویش است
зи шунавои худ чандини бмхрўш
ز شِنْوایی خود چندین بمخروش
Ки бонгӣ башнавад даҳ майли харгӯш
که بانگی بشنود ده میل خرگوش
зи бенаии мадони ин фару фарҳанг
ز بینایی مدان این فر و فرهنگ
Ки гунҷишкӣ бибинад бист фарсанг
که گنجشکی ببیند بیست فرسنگ
зи бўёиии ноқис низ кам гӯй
ز بویایی ناقص نیز کم گوی
Ки аз як майл мӯшӣ башнавад буи
که از یک میل موشی بشنود بوی
зи ваҳми худ мадони худро тзоид
ز وهم خود مدان خود را تزاید
Ки об аз ваҳм худ бинмуд ҳудҳуд
که آب از وهم خود بنمود هدهد
Тугар бешӣ аз он ҷумла аз онӣ
تو گر بیشی از آن جمله از آنی
Ки бас гуёу баси покизаи доне
که بس گویا و بس پاکیزه دانی
Ало эй қатраи болои гузида
الا ای قطرهٔ بالا گزیده
зи дарёии қадам бӯе шунида
ز دریای قِدم بویی شنیده
зи дарё гарчи болоӣ гузидӣ
ز دریا گرچه بالایی گزیدی
Валикин дар камол худ раседӣ
ولیکن در کمال خود رسیدی
Чу аз дарёи сӯй боло шудӣ ту
چو از دریا سوی بالا شدی تو
Садафро лؤлؤӣ лоло шудӣ ту
صدف را لؤلؤی لالا شدی تو
Ту нокардаи сафар , гавҳар нагардӣ
تو ناکرده سفر، گوهر نگردی
Чу хокистар шудӣ ахгар нагардӣ
چو خاکستر شدی اخگر نگردی
Сафар кардӣ зи дарёи сӯии унсур
سفر کردی ز دریا سوی عنصر
Сафари нокардаи қатра кӣ шавад дар ?
سفر ناکرده قطره کی شود دُر؟
Нахустин қатраи борон сафар кард
نخستین قطره باران سفر کرد
Ва аз он пас қаъри дарёи пар гуҳар кард
و از آن پس قعر دریا پر گهر کرد
Ба дарёгар гуҳар пинҳон бимонад
به دریا گر گهر پنهان بماند
Гуҳар бо хоки раҳ яксон бимонад
گهر با خاک ره یکسان بماند
Вале чун гавҳар аз дарё барояд
ولی چون گوهر از دریا برآید
зи зери ташти пари зар бо сроид
ز زیر تشت پر زر با سرآید
Чу барги туад аз мавзе сафар кард
چو برگ تود از موضع سفر کرد
зи дебоу зи атласи сар ба дар кард
ز دیبا و ز اطلس سر بهدر کرد
Сафаррогар на ин анҷом будӣ
سفر را گر نه این انجام بودی
Фалакро як нафаси ором будӣ
فلک را یک نفس آرام بودی
Сафаррогар чунин қадре набӯдӣ
سفر را گر چنین قدری نبودی
Маи нав аз сафари бадар ӣ набӯдӣ
مه نو از سفر بدری نبودی
Ало эй неки ёри тунди мстиз
الا ای نیک یار تند مستیز
Дамии зини чорчӯб табъ бархез
دمی زین چارچوب طبع برخیز
Ба парвози ҷаҳони ломакони шӯ
به پروازِ جهانِ لامکان شو
Замонӣ безамин ва бе замони шӯ
زمانی بی زمین و بی زمان شو
Ки андари лозимони сад сол ва як дам
که اندر لازمان صد سال و یک دم
Ба пешат ҳар ду яксонанд бо ҳам
به پیشت هر دو یکسانند با هم
Дамии онҷоигаҳи сад сол бошад
دمی آنجایگه صد سال باشد
зи истиқболу мозӣ ҳол бошад
ز استقبال و ماضی حال باشد
Валикин ҳол набӯд дар замонӣ
ولیکن حال نبود در زمانی
Аз он маънӣ ки набӯд осмонӣ
از آن معنی که نبود آسمانی
Наёбӣ анқзо ӣ даври даврон
نیابی انقضای دور دوران
Набинӣ инқилоби чархи гардон
نبینی انقلاب چرخ گردان
Чу нур дида бошад осмон ҳо
چو نور دیده باشد آسمانها
Набошад чун чунинҳо ончунон ҳо
نباشد چون چنینها آنچنانها
На нуқсон бошад онҷо , на камолӣ
نه نقصان باشد آنجا، نه کمالی
На мозӣ ва на мстқбл , на ҳоле
نه ماضی و نه مستقبل، نه حالی
Чу ҳаст он ҳазрат аз ҳар ду ҷаҳони давр
چو هست آن حضرت از هر دو جهان دور
Аз онаст аз замон ва аз макони давр
از آنست از زمان و از مکان دور
Буд дар як нафаси Меҳдӣу одам
بود در یک نفس مهدی و آدم
На он як беш азин на ин аз он кам
نه آن یک بیش ازین نه این از آن کم
Чу ҳолеи ин замин кардӣ бадали ту
چو حالی این زمین کردی بَدل تو
Яке бинии абадро бо азали ту
یکی بینی ابد را با ازل تو
Чу онҷо на чаҳ вена чанд бошад
چو آنجا نه چه ونه چند باشد
Азалро бо абад пайванд бошад
ازل را با ابد پیوند باشد
Яқин донам ки ҳар ду ҷуз яке нест
یقین دانم که هر دو جز یکی نیست
Муҳаққиқро дарин маънӣ шаккӣ нест
محقق را درین معنی شکی نیست
Ало ё муҳраи бози ҳуққаи пардоз
الا یا مهرهبازِ حقهپرداز
Ниқоб аз лаъибати маънии барандоз
نقاب از لعبتِ معنی برانداز
Мшъбди вори чобуки дастӣ ӣӣ кун
مشعبدوار چابک دستییی کن
Шаробии даракашу бдмстӣ ӣӣ кун
شرابی درکش و بدمستییی کن
Ба ( ? з ) хоки оинаи ҷон пок бизадой
به (؟ز) خاک آینهٔ جانْ پاک بزدای
Тиҳӣ кун ҳуққаро ва пок бинмоӣ
تهی کن حقه را و پاک بنمای
зи банди печ бар печи замона
ز بندِ پیچ بر پیچِ زمانه
Гирифтор омадӣ дар кунҷи хона
گرفتار آمدی در کنجِ خانه
Агар ту рӯй бинмое зи парда
اگر تو روی بنمایی ز پرده
Бисӯзӣ ҳафт чархи соли хӯрда
بسوزی هفت چرخ سال خورده
Ту ганҷӣ на сипеҳри ти дармеона
تو گنجی نُه سپهرت درمیانه
Броӣ аз чори девори замона
برآی از چار دیوار زمانه
Тилисму банд низ наҷот башикан
طلسم و بند نیز نجات بشکن
Дару даҳлез мавҷӯдот башикан
در و دهلیز موجودات بشکن
Ту ганҷӣ лек дар банди тилисмӣ
تو گنجی لیک در بند طلسمی
Ту ҷонӣ лек дар зиндони ҷисмӣ
تو جانی لیک در زندان جسمی
Азин зиндони дунё рахт баргир
ازین زندان دنیا رخت برگیر
Ба куллӣ дили зи банд сахт баргир
به کلی دل ز بند سخت برگیر
Миёни поргин ва оз монадӣ
میان پارگین و آز ماندی
Наме доне ки аз чаҳ боз монадӣ
نمیدانی که از چه باز ماندی
Ту маъзӯрӣ ки огоҳии надорӣ
تو معذوری که آگاهی نداری
Ки ӣнҷои онч май хоҳии надорӣ
که اینجا آنچ میخواهی نداری
Чу аз ҳақи барг риндон ме наёбӣ
چو از حق برگ رندان مینیابی
Аҷаб набӯд агар он ме наёбӣ
عجب نبود اگر آن مینیابی
Ало ё мурғи ҳикмати дони замонӣ
الا یا مرغ حکمت دان زمانی
Чаҳ хоҳӣ ёфт зин ба ошёнӣ
چه خواهی یافت زین به آشیانی
Ба парвози маъонӣ боз кун пар
به پرواز معانی باز کن پر
Сарои ҳафт дарро боз кун дар
سرای هفت در را باز کن در
Чу бигузаштӣ зи чор ва на ба парвоз
چو بگذشتی ز چار و نُه به پرواز
з худ бигузар ба ҳақ кун чашми худ боз
ز خود بگذر به حق کن چشم خود باز
Чаро мағрури ҷои деви гаштӣ
چرا مغرور جای دیو گشتی
Ту девона шудӣ колиўи гаштӣ
تو دیوانه شدی کالیو گشتی
Чу майдонӣ ки май бояд шудани зуд
چو میدانی که میباید شدن زود
На хоҳад низ рӯй омадан буд
نه خواهد نیز روی آمدن بود
Чаҳ хоҳӣ кард ҷои макру талбис ?
چه خواهی کرد جای مکر و تلبیس؟
з дунё бигузар ва бигзор Иблис
ز دنیا بگذر و بگذار ابلیس
Бидон ки иқтоъ Иблисаст дунё
بدان کهاقطاع ابلیس است دنیا
Сарои макр ва талбисаст дунё
سرای مکر و تلبیس است دنیا
Сарой ӯ бадви даҳ боз рафтӣ
سرای او بدو ده باز رفتی
Назар бар пешгоҳ андоз ва рафтӣ
نظر بر پیشگاه انداز و رفتی
Чу нест Иблисро бо ҷои ту кор
چو نیست ابلیس را با جای تو کار
Ту низ аз ҷой ӯ бигузар ба ҳанҷор
تو نیز از جای او بگذر به هنجار
Чу зин гулхан бидон гулшан раседӣ
چو زین گلخن بدان گلشن رسیدی
Ҳамон ингор ки ин гулхан надидӣ
همان انگار کهاین گلخن ندیدی
Нахустин дар ҷаҳони қудси бхром
نخستین در جهان قدس بخرام
Взони пас дар ҷаҳони инс на гом
وزآن پس در جهان انس نِه گام
Чу бар астбрқи хзрои нишинӣ
چو بر استبرق خضرا نشینی
Ту бошӣ ҷумла ва худро набинӣ
تو باشی جمله و خود را نبینی
Чу бигузаштӣ зи чандон пардау дом
چو بگذشتی ز چندان پرده و دام
Ба як чанде шӯии ҳодӣ бар он бом
به یک چندی شوی هادی بر آن بام
Шавад чашмат ба хуршеди ҷаҳони боз
شود چشمت به خورشید جهان باز
Шавад бар ту дар дарёии ҷони боз
شود بر تو در دریای جان باز
Чу ту ҳодӣ шудӣ дар худ нигаҳ кун
چو تو هادی شدی در خود نگه کن
Бидон худроу қасд боргаҳ кун
بدان خود را و قصد بارگه کن
Ки чун худ дони шӯии ҳақи дони шӯии ту
که چون خوددان شوی حقدان شوی تو
Аз он пас зуд дар пишони шӯии ту
از آن پس زود در پیشان شوی تو
Агар ҳастӣ ҳиҷобии пешати орад
اگر هستی حجابی پیشت آرد
Аз он ҳолати дамӣ бо хешати орад
از آن حالت دمی با خویشت آرد
Чу ҳастӣ ту нанамояд бар ӯ
چو هستی تو ننماید برِ او
зи худ бе худ Бамоне бар дар ӯ
ز خود بیخود بمانی بر در او
Дигар раҳи пардае дар пеш ояд
دگر ره پردهای در پیش آید
Худӣ дар бехудӣ бо хеш ояд
خودی در بی خودی با خویش آید
Чу огаҳ шуд , шавад лиззати падедор
چو آگه شد، شود لذت پدیدار
зи шодӣ дар хурӯш ояд дигар бор
ز شادی در خروش آید دگر بار
Чу парвона бар оташ мезанад хеш
چو پروانه بر آتش میزند خویش
Ки то ҳастӣ ӯ бархезад аз пеш
که تا هستی او برخیزد از پیش
Чу бархезад ҳиҷоб ҳастӣ ӯ
چو برخیزد حجاب هستی او
Дигар раҳи қӯти оради мастӣ ӯ
دگر ره قوت آرد مستی او
Гуҳии афтони гуҳӣ хезон бимонад
گهی افتان گهی خیزان بماند
Гуҳӣ бе ҷони гуҳӣ бо ҷон бимонад
گهی بیجان گهی با جان بماند
Гуҳӣ дар лиззатии гуҳ дар фано ӣӣ
گهی در لذتی گه در فنایی
Гуҳӣ дар фурқатии гуҳ дар Бақоӣ
گهی در فرقتی گه در بقایی
Бигӯям ин сухани сарбоз бо ту
بگویم این سخن سرباز با تو
Ки гуҳ ғам чист гоҳе ноз бо ту
که گه غم چیست گاهی ناز با تو
Қадамро бо ҳудус оўизшӣ нест
قدم را با حدوث آویزشی نیست
Вагар овезаши сет омезишӣ нест
وگر آویزشست آمیزشی نیست
Кунун эй офтоби сояи пурвирд
کنون ای آفتاب سایه پرورد
Ки гуфтат каз канори дояи баргард ?
که گفتت کز کنار دایه برگرد؟
Чу ту дар олами ҳодиси шитобӣ
چو تو در عالم حادث شتابی
зи нури олами солис чаҳ ёбӣ ?
ز نور عالم ثالث چه یابی؟
Ало эй мурғи беруни ои азин дом
الا ای مرغ بیرون آی ازین دام
Дамӣ дар марғзори хулди бхром
دمی در مرغزار خلد بخرام
Чу ҳастӣ бар дил асрор гашта
چو هستی بر دل اسرار گشته
зи шохи ишқ бархӯрдор гашта
ز شاخ عشق برخوردار گشته
Бигардон рӯй аз девори охир
بگردان روی از دیوار آخر
Фурӯи шӯ дар паии асрори охир
فرو شو در پی اسرار آخر
Ҳаме ҳар зарра аз олам ки бинӣ
همی هر ذره از عالم که بینی
Агар ту дар паии он май нишинӣ
اگر تو در پی آن مینشینی
Чунон пайдо шавад он зарра дар роҳ
چنان پیدا شود آن ذره در راه
Ки нурӣ гардад аз анвори даргоҳ
که نوری گردد از انوار درگاه
Шавад ҳар заррае чун офтобӣ
شود هر ذرهای چون آفتابی
Падед ояд ҳиҷобӣ аз ҳиҷобӣ
پدید آید حجابی از حجابی
Бурун меояд аз астори асрор
برون میآید از اَستار اسرار
Раҳеи давру ниҳояти нопадедор
رهی دور و نهایت ناپدیدار
На ҳаргизи ҳеҷ кас пешонаш ёбад
نه هرگز هیچ کس پیشانش یابد
На ҳаргизи ғоят ва пойонаш ёбад
نه هرگز غایت و پایانش یابد
Чунин гуфта сети тоҳири покбоз ӣ
چنین گفتهست طاهر پاکبازی
Ки ман чл сол мондам дар ниёзӣ
که من چل سال ماندم در نیازی
зи як як зарраи сӯии дӯст роҳ аст
ز یک یک ذره سوی دوست راه است
Вале бар чашми ту олам сиёҳ аст
ولی بر چشم تو عالم سیاه است
Ниҳодати парда ва додат басии ҳил
نهادت پرده و دادت بسی هیل
Ки то нои аҳл пайдо ояд аз аҳл
که تا نااهل پیدا آید از اهل
Тугар аҳлитии дории дарин роҳ
تو گر اهلیتی داری درین راه
зи як як зарра май шӯ то ба даргоҳ
ز یک یک ذره می شو تا به درگاه
зи пишонгар назар бар ту набӯдӣ
ز پیشان گر نظر بر تو نبودی
зи сӯии ту сафар бар ту набӯдӣ
ز سوی تو سفر بر تو نبودی
Вале чун нури пишони раҳбари тест
ولی چون نور پیشان رهبر تست
Чаро ин коҳилӣ дар ҷавҳари тест ?
چرا این کاهلی در جوهر تست؟
Бибин охир агар дории ҳузур ӣ
ببین آخر اگر داری حضوری
Ки ҳар дам мерасад аз ёри нурӣ
که هر دم میرسد از یار نوری
зи тугар ёр гирад як назари боз
ز تو گر یار گیرد یک نظر باز
Ба динорӣ набобӣ ҳеҷ зуннор
به دیناری نبابی هیچ زنار
Агар равшан кунӣ ойӣнаи дил
اگر روشن کنی آیینهٔ دل
Дарии бгшоидт дар синаи дил
دری بگشایدت در سینه دل
Дарии кон дар чу бар дилбари кушояд
دری کان در چو بر دلبر گشاید
Фалакро пардаи дории брншоид
فلک را پرده داری برنشاید
Туро се чиз май бояд зи кунин
تو را سه چیز میباید ز کونین
Бдонстни амал кардан шудани айн
بدانستن عمل کردن شدن عین
Чу илмат аз ибодат байн гардад
چو علمت از عبادت بین گردد
Дилати ойӣна кунин гардад
دلت آیینه کونین گردد