Яке шайхии накӯи дили соҳиби асрор
یکی شیخی نکو دل صاحب اسرار
Шабонгоҳӣ бурун омад ббозор
شبانگاهی برون آمد ببازار
Ки лухтӣ тара барчинад зи роҳӣ
که لختی ترّه برچیند ز راهی
Кигар сангяш май бади гоҳ гоҳе
که گُر سنگیش می بُد گاه گاهی
Яке тарсои каммиятӣ бар нишаста
یکی ترسا کُمَیتی بر نشسته
Бар ӯ ?зинаи мурассаъи танги баста
بر او زینی مرصّع تنگ بسته
Ғуломони пеш ва пас бисёр бо ӯ
غلامان پیش و پس بسیار با او
Ду чорӣ хӯрд дар бозор бо ӯ
دو چاری خورد در بازار با او
Чу шайх он дид ҳолеи гарм дил шуд
چو شیخ آن دید حالی گرم دل شد
зи дарвешии хеш алҳақ хаҷал шуд
ز درویشی خویش الحق خجل شد
Хитобӣ кард сӯии ҳақи колҳӣ
خطابی کرد سوی حق کالهی
Чунин хоҳии маро ӯро нахоҳӣ
چنین خواهی مرا او را نخواهی
Манам аз дӯстони вази душманон ӯ
منم از دوستان وز دشمنان او
Чунин хоҳӣ ки ман бошам чунон ӯ
چنین خواهی که من باشم چنان او
Яке тарсост дар нозу зару ъз
یکی ترساست در ناز و زر و عز
Мусулмонии чунин бебаргу оҷиз
مسلمانی چنین بی برگ و عاجز
Муҳаббатро насиб аз ту гудозаш
محبت را نصیب از تو گُدازش
Адуро ҳам навови ҳам навозиш
عدو را هم نواو هم نوازِش
зи ту на нон на ҷомаи хонда ро
ز تو نه نان نه جامه خواندهٔ را
Вале аспу ъамомаи ронда ро
ولی اسپ و عمامه راندهٔ را
Чу гуфт он пер дар хӯни мондаи ин роз
چو گفت آن پیرِ در خون مانده این راز
Шунӯд аз ҳотифӣ дар синаи овоз
شنود از هاتفی در سینه آواز
Ки эй муъмин агар хоҳӣ , ҳамаи чиз
که ای مؤمن اگر خواهی، همه چیز
Бадал кун то кунад тарсои бадал низ
بَدَل کن تا کند ترسا بَدَل نیز
Ту зон худ бидиҳ чун тангдастӣ
تو زان خود بده چون تنگدستی
Вазон ӯ ҳамаи бустону рстӣ
وزان او همه بستان و رَستی
Мусулмонии бтрсоӣӣ бадал кун
مسلمانی بترسائی بَدَل کن
Бидиҳ фақру Ганаи гир ва амал кун
بده فقر و غنا گیر و عمل کن
Агар ӯро дирами додему динор
اگر او را دِرَم دادیم و دینار
Туро эй марди дайни додеми вдидор
ترا ای مرد دین دادیم ودیدار
зи дайни безори шӯи динори бустон
ز دین بیزار شو دینار بستان
Бияфкан хирқау зуннори бустон
بیفکن خرقه و زنّار بستان
Чу ин сар дар дили он пок афтод
چو این سر در دل آن پاک افتاد
зи худ бихўд шуд ва дар хок афтод
ز خود بیخود شد و در خاک افتاد
Чу бо хеш омад он аз хеши рафта
چو با خویش آمد آن از خویش رفته
Вуҷӯд аз пас хирад аз пеши рафта
وجود از پس خرد از پیش رفته
Фиғон дар басту гуфто эй илоҳам
فغان در بست و گفتا ای الهم
Нахоҳам ин бадал ҳаргиз нахоҳам
نخواهم این بَدَل هرگز نخواهم
Нахоҳам ин бадали ман тавба кардам
نخواهم این بَدَل من توبه کردم
Дигар ҳаргиз бигард ин нигарадам
دگر هرگز بگرد این نگردم
Бсди санъат накӯ кардаст дмсоз
بصد صنعت نکو کردست دمساز
Маяфкан он нкўӣиро зи худ боз
میفکن آن نکوئی را ز خود باز
Бхўдроиии ту худройу мастӣ
بخودرایی تو خودرای و مستی
Броӣ аз худ худоро бошу рстӣ
برآی از خود خدا را باش و رستی
Агар як мӯят аз эшон нишон ҳаст
اگر یک مویت از ایشان نشان هست
Биёбӣ ҳарчӣ дар ҳар ду ҷаҳон ҳаст
بیابی هرچه در هر دو جهان هست