Дувум фарзанд омад бо падар гуфт
دوُم فرزند آمد با پدر گفت
Ки ман дар ҷодўӣӣ хоҳам гуҳари сифт
که من در جادوئی خواهم گهر سفت
зи олам ҷодўӣӣ мехоҳадам дил
ز عالم جادوئی میخواهدم دل
Марогар ҷодўӣӣ ояд ба ҳосил
مرا گر جادوئی آید به حاصل
Тамошо мекунам дар ҳар диёрӣ
تماشا میکنم در هر دیاری
Бшодӣ мезем бар ҳар канорӣ
بشادی میزیم بر هر کناری
Гуҳӣ дар сулҳ бошам гоҳ дар ҳарб
گهی در صلح باشم گاه در حرب
Буд ҷўлонгаҳ , ман шарқ то ғарб
بوَد جولانگه، من شرق تا غرب
Замонии хештанро мурғи созам
زمانی خویشتن را مرغ سازم
Замонии ҳамчуи мардуми сарфарозам
زمانی همچو مردم سرفرازم
Замонии кӯҳи гирам чун палангон
زمانی کوه گیرم چون پلنگان
Замонии баҳри шӯрам чун наҳангон
زمانی بحر شورم چون نهنگان
Ҳамаи соҳиби ҷамолонро ба байнам
همه صاحب جمالان را به بینم
Даруни парда бо ҳар як нишинам
درون پرده با هر یک نشینم
Баҳри чизе ки бояд роҳ ёбам
بهر چیزی که باید راه یابم
зи моҳии ҳукми худ то моҳ ёбам
ز ماهی حکمِ خود تا ماه یابم
Дарин мансаб таъаммул кун накӯи ту
درین منصب تأمّل کن نکو تو
Азин хуштар кро бошад бигӯ ту
ازین خوشتر کرا باشد بگو تو