Ҳаким тирмизӣ кард ин ҳикоят

حکیم ترمذی کرد این حکایت

зи ҳоли одаму ҳаввои ривоят

ز حال آدم و حوا روایت

Ки баъд аз тавба чун бо ҳам расиданд

که بعد از توبه چون با هم رسیدند

зи фирдавси омада кунҷӣ гузиданд

ز فردوس آمده کُنجی گزیدند

Магари одам бакорӣ рафт берун

مگر آدم بکاری رفت بیرون

Бар ҳаввои давиди Иблиси малъун

بر حوا دوید ابلیس ملعون

Яке бачаи бадаши хноси ном ӯ

یکی بچّه بَدش خنّاس نام او

Бҳўо додашу бардошти гом ӯ

بحوا دادش و برداشت گام او

Чўодм омад ва он бачаро дид

چوآدم آمد و آن بچه را دید

зи ҳавво хашмгин шуд зу бипурсед

ز حوا خشمگین شد زو بپرسید

Ки ӯро аз чаҳ пзрФтии зи Иблис

که او را از چه پذرفتی ز ابلیس

Дигарбора шудӣ мағрури талбис

دگرباره شدی مغرور تلبیس

Бикушт он бачаро ва пора кардаш

بکشت آن بچه را و پاره کردش

Бсҳрои барад ва пас овора кардаш

بصحرا برد و پس آواره کردش

Чу одам шуд дигар раҳ омад Иблис

چو آدم شد دگر ره آمد ابلیس

Бихонад он бачаи худро бтлбис

بخواند آن بچهٔ خود را بتلبیس

Даромад бача ӯ пораи пора

درآمد بچهٔ او پاره پاره

Баҳами пайваст то гашти ошкора

بهم پیوست تا گشت آشکاره

Чу зиндаи гашт зорӣ кард бисёр

چو زنده گشت زاری کرد بسیار

Ки то ҳаввои пазируфташи дгрбор

که تا حوا پذیرفتش دگربار

Чу рафт Иблис ва одам омад онҷо

چو رفت ابلیس و آدم آمد آنجا

Бидид он бача ӯро ҳам онҷо

بدید آن بچهٔ او را هم آنجا

Брнҷониди ҳавворо дигар бор

برنجانید حوا را دگر بار

Ки хоҳӣ сӯхтан моро дигар бор

که خواهی سوختن ما را دگر بار

Бикушт он бача ва оташ барафрӯхт

بکشت آن بچه و آتش برافروخت

Вазони пас бар сари он оташаши сӯхт

وزان پس بر سر آن آتشش سوخت

Ҳамаи хокистар ӯ дод бар бод

همه خاکستر او داد بر باد

Бирафт алқсаҳ аз ҳаввои бФрёд

برفت القصه از حوا بفریاد

Дигар бор омад Иблиси сияҳ рӯй

دگر بار آمد ابلیس سیه روی

Бихонад он бачаи худро заҳри сӯй

بخواند آن بچهٔ خود را زهر سوی

Даромад ҷумлаи хокистар аз роҳ

درآمد جملهٔ خاکستر از راه

Баҳам пайваста шуд он бачаи онгоҳ

بهم پیوسته شد آن بچه آنگاه

Чу шуд зиндаи басӣ савганд додаш

چو شد زنده بسی سوگند دادش

Ки бипазиру мадаи дигари ббодш

که بپذیر و مده دیگر ببادش

Ки натавонам бдодни сари броҳш

که نتوانم بدادن سر براهش

Чу бозоим барам зини ҷойгоҳаш

چو بازآیم برم زین جایگاهش

Бигуфт ин ва бирафт ва одам омад

بگفت این و برفت و آدم آمد

зи хносш дигар бора ғам омад

ز خنّاسش دگر باره غم آمد

Маломат кард ҳавворо зи сари боз

ملامت کرد حوا را ز سر باز

Ки аз сар дар шудӣ бо деви дмсоз

که از سر در شدی با دیو دمساز

намедонам ки шайтони стмгор

نمی‌دانم که شیطان ستمگار

Чаҳ месозад барои мо дигар бор

چه می‌سازد برای ما دگر بار

Бигуфт ин ва бикушт он бачаро боз

بگفت این و بکشت آن بچه را باز

Пас онгаҳ қалия зу кард оғоз

پس آنگه قلیهٔ زو کرد آغاز

Бихӯрад он қалия бо ҳаввои баҳами хуш

بخورد آن قلیه با حوا بهم خوش

Взонҷо шуд бакории дили пари оташ

وزانجا شد بکاری دل پُر آتش

Дигар бор омад Иблиси лъини боз

دگر بار آمد ابلیس لعین باز

Бихонад он бачаи худро боўоз

بخواند آن بچّهٔ خود را بآواز

Чу воқифи гашти хнос аз хитобаш

چو واقف گشت خنّاس از خطابش

Бидод аз синаи ҳаввои ҷавобаш

بداد از سینهٔ حوّا جوابش

Чу овозаш шунид Иблиси макор

چو آوازش شنید ابلیسِ مکّار

Марои гуфто муяссар шуд ҳамаи кор

مرا گفتا میسّر شد همه کار

Марои мақсӯд ин будаст мо дом

مرا مقصود این بودست ما دام

Ки гирам дар даруни одами ором

که گیرم در درون آدم آرام

Чу худро дар дарун ӯ фикандам

چو خود را در درون او فکندم

Шавад фарзанди одами мустамандам

شود فرزند آدم مُستمندم

Гуҳӣ дар синаи мардуми зи хнос

گهی در سینهٔ مردم ز خنّاس

Нуҳуми сад доми рсўоӣии зўсўос

نهم صد دام رُسوائی زوسواس

Гуҳии сдгўнаҳи шҳўаҳ дар дарунаш

گهی صدگونه شهوة در درونش

Барангезам шавам дар раг чу хунаш

برانگیزم شوم در رگ چو خونش

Гуҳӣ аз баҳри тоъати хўонмши хос

گهی از بهر طاعت خوانمش خاص

Вазони тоъат риё хоҳам на ихлос

وزان طاعت ریا خواهم نه اخلاص

Ҳазорон ҷодўӣии орми дигаргун

هزاران جادوئی آرم دگرگون

Ки мардумро барам аз роҳи берун

که مردم را برم از راه بیرون

Чу шайтон дар дарунат рахт биниҳод

چو شیطان در درونت رخت بنهاد

Бслтонӣ нишаст втхт биниҳод

بسلطانی نشست وتخت بنهاد

Туро дар ҷодўӣии ҳиммат қавӣ кард

ترا در جادوئی همت قوی کرد

Ки то ҷонати ҳавоӣ ҷодўӣӣ кард

که تا جانت هوای جادوئی کرد

Агар шайтони чунин раҳ зан набӯдӣ

اگر شیطان چنین ره زن نبودی

Чунин султони мард ва зан набӯдӣ

چنین سلطان مرد و زن نبودی

Дар афкандаст халқиро бағам дар

در افکندست خلقی را بغم در

Ҳамаи гетии баровардаи баҳам бар

همه گیتی برآورده بهم بر

Баҳри кунҷии дилӣ дар хоб карда

بهر کُنجی دلی در خواب کرده

Бҳрҷоӣии гулӣ дар об карда

بهرجائی گِلی در آب کرده

Туро раҳ мезанад вази дарди ин кор

ترا ره می‌زند وز درد این کار

Чўобрти чашм азон гаштаст хӯни бор

چوابرت چشم ازان گشتست خون بار

Гар одамро ки дар як дона нагирист

گر آدم را که در یک دانه نگریست

Ба сесад сол мебоист бигирист

به سیصد سال می‌بایست بگریست

Бибин коблисро дар лаън ва дар рашк

ببین کابلیس را در لعن و در رشک

зи дида чанд бояд рехтани ашк

ز دیده چند باید ریختن اشک