Ҷумла гуфтанд аз тариқи меҳтарӣ

جمله گفتند از طریق مهتری

Ту ба мо аз нафаси мо аввалӣ тарӣ

تو به ما از نفس ما اولی تری

Гуфт ҳар касро манам мавлоӣ ӯ

گفت هر کس را منم مولای او

Пас алии мавлои авбошади накӯ

پس علی مولای اوباشد نکو

Ҳайдар аз фармони раби коинот

حیدر از فرمان ربّ کاینات

Шуд вале бар муъминину муъминот

شد ولی بر مؤمنین و مؤمنات

Ҳар ки ӯ дар дайн ман бошад дуруст

هر که او در دین من باشد درست

Меҳри ҳайдар дар дилаш бошад нахуст

مهر حیدر در دلش باشد نخست

Ҳар кро бошад амиру пешво

هر کرا باشد امیر و پیشوا

Баъд ман бошад амираши мртзо

بعد من باشد امیرش مرتضا

Чун марои донеи набӣ аз оқилӣ

چون مرا دانی نبی از عاقلی

Пас бадонеи ибни ъммро вале

پس بدانی ابن عمّم را ولیّ

Чун хитоби он шаҳи бших ва шоб кард

چون خطاب آن شه بشیخ و شاب کرد

Рӯй худ брҷонб асҳоб кард

روی خود برجانب اصحاب کرد

Чунки бишносед ҳайдарро мақом

چونکه بشناسید حیدر را مقام

Неъмати ҳақ бар шумо омад тамом

نعمت حق بر شما آمد تمام

Оваред имон ба шоҳи авлиё

آورید ایمان به شاه اولیا

Ҳақ шавад розии зи исломи шумо

حق شود راضی ز اسلام شما

Ҳарки дорад дар дили худ меҳри ман

هرکه دارد در دل خود مهر من

Меҳри ҳайдар боядаш дар ҷону тан

مهر حیدر بایدش در جان و تن

Чун шумо ромҳр ӯ дар дил шавад

چون شما رامهر او در دل شود

Он замони дайни шумо комил шавад

آن زمان دین شما کامل شود