Чун зли ман аз манаст ва чун ъз аз ту

چون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از تو

Ъз чун талабади ин дили оҷиз аз ту

عزْ چون طلبد این دل عاجز از تو

Чун ҳар чаҳ ки дории ту сараш пайдо нест

چون هر چه که داری تو سرش پیدا نیست

Қонеъ нашавам ба ҳеҷ ҳаргиз аз ту

قانع نشوم به هیچ هرگز از تو