Розӣ ки дил манаст саргаштаи он

رازی که دل من است سرگشتهٔ آن

Вази хӯни ду дидаи гаштами оғиштаи он

وز خون دو دیده گشتم آغشتهٔ آن

То кӣ ба сари сӯзани фикрати ковам

تا کی به سر سوزن فکرت کاوم

Сиррӣ ки касе наёфт сари риштаи он

سِرّی که کسی نیافت سَرْ رشتهٔ آن