эй дил ба сухани магарад дар хӯни пас азин

ای دل به سخن مگرد در خون پس ازین

Аз нутқи Марви зи хеши беруни пас азин

از نطق مرو ز خویش بیرون پس ازین

Умрӣаст ки то забонӣ аз сар то пой

عمریست که تا زبانی از سر تا پای

Вақтаст ки гӯши гардӣ акнӯн пас азин

وقتست که گوش گردی اکنون پس ازین