Зон митрсм ки дар балоам андозанд

زان میترسم که در بلام اندازند

Ҳамчун гӯйӣ бесар ва поам андозанд

همچون گویی بی سر و پام اندازند

Рӯзии сад раҳи бимирам аз ҳайбати онк

روزی صد ره بمیرم از هیبت آنک

То баъд аз марг дар куҷоам андозанд

تا بعد از مرگ در کجام اندازند