Шбрнги хатат ки роми афсунам буд

شبرنگ خطت که رام افسونم بود

Метохт ба так ки ташнаи хӯнам буд

میتاخت به تک که تشنهٔ خونم بود

Бар рӯй омад , ту гӯйӣ аз гарм рӯй

بر روی آمد، تو گویی از گرم روی

Шбрнги хати ту , ашки гулгунам буд

شبرنگ خط تو، اشک گلگونم بود