Умрӣ ба ҳаваси нахли маъонии бастам

عمری به هوس نخل معانی بستم

Гуфтам ки магари з ҳар ҳисобии рустам

گفتم که مگر ز هر حسابی رستم

Акнӯн лавҳӣ ки лавҳи маҳфӯзам буд

اکنون لوحی که لوح محفوظم بود

Аз ашк бишустам ва қалам бишикастам

از اشک بشستم و قلم بشکستم